نجوم
|
اخترشناسان می گویند رقابت میان تلسکوپ های زمینی و فضایی، برای کشف سیارات مناسب برای حیات به شدت جریان دارد و معلوم نیست که اولین سیاره مشابه زمین از فضا کشف می شود و یا از زمین؟ یک گروه بین المللی شکارچیان سیارات اعلام نمودند که با استفاده از رصد خانه های زمینی شش سیاره کم جرم را در اطراف دو ستاره خورشید مانند کشف نمودند. این سیاره های "ابر زمین" یا سوپر زمین 5 تا 7.5 برابر زمین جرم دارند. پژوهشگران می گویند که این دو "ابر زمین" اولین سیارات زمین مانندی هستند که در اطراف ستاره های مانند خورشید کشف شده اند. این سیارات در یک مدار نزدیک به دور ستاره مادر در گردش اند و سطحشان به اندازه ای گرم هست که بتوانند میزبان حیات باشند. تیم تحقیقاتی، این دو منظومه سیاره ایی جدید را با ترکیب اطلاعات به دست آمده از رصدخانه دو چشمی کک در هاوایی و از تلسکوپ انگلو_ استرالیا در منطقه جنوب ولس استرالیا کشف نموده اند. سه سیاره جدید کشف شده به دور ستاره درخشان 61ویرجینی در گردش هستند . این ستاره را می توان در یک شب تاریک با چشمان غیرمسلح در صورت فلکی سنبله دید. اخترشناسان و اختر زیست شناسان (Astrobiologists) مدت ها شیفته این ستاره بودند که در فاصله 28 سال نوری از زمین قرار دارد. در میان صد ها ستاره نزدیک به ما، ستاره vir61 از نظر سن، جرم و دیگر ترکیبات اساسی بسیار به خورشید منظومه شمسی شبیه می باشد. آقای وگت و همکارانش دریافتند که ستاره vir61 حداقل سه سیاره در اطراف خود دارد که هر کدام بین 5 تا 25 برابر زمین جرم دارند یعنی بزرگتر از زمین هستند. اخیرأ یک تیم دیگر اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا دریافتند که ستاره vir61 صفحه ایی از گرد و غبار در اطراف خود دارد که در فاصله ای برابر سیاره پلوتو از خورشید ما به دور آن در گردش است. به نظر می رسد که این صفحه گرد و غبار در اثر برخورد یا متلاشی شدن اجرام شبیه سیارک ها در قسمت های بیرونی این منظومه سیاره ایی به وجود آمده باشد. این تصویر شبیه سازی شده از اتموسفر، جریان و میزان دما را در سطح سیارات تازه کشف شده منظومه vir61 نشان می دهد و معلوم می کند که سطح سیاره به حدی داغ است که در اثر تابش های حرارتی درخشش دارد. منظومه سیاره ایی دوم تازه کشف شده توسط این تیم یک سیاره با جرم 7.5 برابر زمین است که به دور ستاره (HD 1461) در گردش است که شبیه خورشید ماست و در فاصله 76 سال نوری از ما قرار دارد. احتمال دارد که یک یا دو سیاره دیگر هم به دور این ستاره در گردش باشد. ستاره (HD 1461) را که در صورت فلکی نهنگ قرار دارد می توان در صبحگاهان زود در شرایط خوب آسمان تاریک با چشم برهنه دید. این سیاره که 7.5 برابر زمین حجم دارد، نام (HD 1461b) را به خود گرفته و تقریبأ نصف جرم زمین و اورانوس را دارد. پژوهشگران می گویند نمی توانند این سیاره را شبیه زمین بدانند و این که آیا از آهن و سنگ ساخته شده و یا هم مانند اورانوس و نپتون بیشتر از آب تشکیل یافته است.
کهکشان راه شیری ، کهکشانی مارپیچی است که شامل حدود 500 میلیارد ستاره است. این کهکشان حدود 10 میلیارد سال پیش ، از یک ابر عظیم گاز و غبار تشکیل یافت. در قسمت مرکزی کهکشان راه شیری هسته‌ای کروی قرار دارد که ممکن است شامل یک حفره سیاه نیز باشد. هسته توسط گروهی از دنباله‌های مارپیچی در برگرفته شده است. این دنباله‌ها از ستارههای فروزان تازه شکل یافته تشکیل شده‌اند. هسته و قرص کهکشان با هاله‌ای از ستاره‌هایی با طول عمر بسیار زیاد ، در بر گرفته شده‌اند.
در فضا تکه سنگ‌های بی شماری در اندازه‌‌های مختلف وجود دارد. هم چنان که زمین دور خورشید می‌گردد، با این تکه سنگها که در مسیرش قرار می‌گیرند، مواجه می‌شود. هنگامی که این سنگها با سرعت بسیار زیادی که دارند، وارد جوّ زمین میشوند با هوای اطراف زمین اصطکاک پیدا می‌کنند. بر اثر این اصطکاک حرارت بسیار زیادی تولید می‌شود و تکه سنگ به شدت داغ و گداخته می شود تا حدی که آتش می‌گیرد و شروع به سوختن میکند. به همین دلیل در آسمان شب، ستارههای سوزانی را می‌بینیم که از یک سو به سوی دیگر می‌روند. عمر این ستاره‌ها بیش تر از چند ثانیه نیست و پس از آن ناپدید میشوند. این اتفاق در روز هم می‌افتد، اما نمی‌توانیم آن را ببینم، چون نور این سنگ‌های سوزان در برابر نور خورشید بسیار ناچیز است و به چشم نمی‌آید. به این سنگ‌های سوزان «شهاب سنگ» می گویند. سنگ‌های آسمانی، خارج از جوّ زمین قرار دارند و اندازه‌ی آن ها متفاوت است. جنس آن ها هم ممکن است از سنگ، آهن یا ترکیبی از هر دو باشد. اگر سنگ آسمانی وارد جوّ زمین شود، اما نسوزد و با زمین برخورد کند، به آن meteorite گفته می‌شود. شهاب سنگها دو دسته اند: صخره‌ای و فلزی. در زمان‌های مشخصی از سال، تعداد زیادی سنگ آسمانی وارد جّو زمین می‌شود. این اتفاق وقتی می‌افتد که زمین هنگام حرکت خود به دور خورشید وارد منطقه‌ای می‌شود که تعداد زیادی از این سنگها در فضا وجود دارد. این سنگها در حقیقت ستارههای دنباله‌داری هستند که با نزدیک شدن به خورشید متلاشی شده‌اند و توده‌ای از سنگ و غبار را در مسیر خود پراکنده‌اند. اگر زمین در مسیر چنین توده‌ای قرار بگیرد با بارانی از سنگ‌های آسمانی کوچک یا بسیار عظیم مواجه می‌شود که وارد جوّ می شوند. بنابراین ستاره‌ی دنباله‌دار یا شهاب‌سنگ‌های نورانی هیچ شباهتی با ستارههای واقعی که در آسمان دیده میشوند، ندارند. این فقط نامی است که به تکه‌سنگ‌های سرگردان بین سیارات داده‌اند که هنگام وارد شدن به جوّ زمین، آتش می‌گیرند. اصطکاک آن ها با جوّ زمین باعث می‌شود گداخته شوند و به نواری از نور سفید تبدیل شوند که اصطلاحاً به آن ها ستاره می گویند.
آیا تا به حال به این موضوع اندیشیده‌اید که فضانوردان چه می‌خورند؟ برای پاسخ دادن به این پرسش نیاز داریم کمی تاریخ فضانوردی برایتان بگوییم. آیا آماده هستید؟ اگر تا به الان فکر می‌کردید که فضانوردان فقط غذاهای خشک و یخ‌زده مصرف می‌کنند، سخت در اشتباه بوده‌اید. این نوع غذاها دیگر در فضا سرو نمی‌شوند. غذاهای فضایی در طول تاریخ پنجاه ساله فضانوردی بشر، به سرعت پیشرفت کرده‌اند و روز به روز به غذاهای معمولی که شما سر میز شام صرف میکنید شبیه‌تر و شبیه‌تر شده‌اند.
به ادامه ی مطلب بروید
) در طول یک روز شما ۱۶ بار طلوع خورشید را تجربه میکنید خورشید هر ۹۰ دقیقه یک بار در مدار پائینی زمین طلوع میکند و خوابیدن را به خاطر وجود چرخۀ شبانه روزی نُرمال مشکل میکند. برای مقابله با آن مدیران ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) یک برنامۀ اجرائی ۲۴ ساعته مطابق زمانبندی زمینی برای فضانوردان تعیین کرده اند تا فعالیت های آنان را تا حدی که میتوانند با زمین مطابقت دهند. ساعت های درون ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) به زمان متوسط گرینویچ (GMT) تنظیم شده اند که در حدود فاصلۀ بین شهرهای هاوستون تِکس و موسکو میباشد. برای اینکه فضانوردان از برنامۀ ساعتی که برای آن ها تنظیم شده خارج نشوند، مرکز فرماندهی زنگ هایی را برای بیدار کردن هیئت اعزامی شاتل میفرستد. معمولاً این زنگ ها صدای موسیقی میباشد که بنا به درخواست یکی از فضانوردان یا خانوادۀ ایشان درخواست شده. از سوی دیگر فضانوردان ایستگاه فضایی بین المللی با کمک زنگ ساعت نیز از خواب بیدار میشوند.
بزرگترین و درخشنده‌ترین ستاره شناخته شده جهان در سحابی پیستول و در فاصله 2500 سال نوری زمین در جهت کهکشان ساگیتاریوس قرار دارد. تصور بر این است که این ستاره 100 برابر بزرگتر و 10 میلیون بار درخشنده‌تر از خورشید باشد. جرم خورشید 2 ضربدر 1027 تُن است یعنی 2 با 27 صفر در برابر آن و 333000 بار بیشتر از جرم کره زمین. این ستاره درخشان احتمالا در ابتدای پیدایشش جرمی 200 بار بیشتر از خورشید داشته است. اما در طول زمان به به سرعت بیشتر جرمش را از دست داده است. در حقیقت این ستاره درخشان آن قدر قدرت دارد که دو پوسته گازی معادل جرم چندین برابر منظومه شمسی را از خود خارج کرده است. بزرگترین این غلاف‌ها انقدر بزرگ است (4 سال نوری) که می‌تواند از خورشید ما تا نزدیک‌ترین ستاره به آن گسترش یابد. این ستاره علیرغم فاصله بسیار زیادش از ما در صورت نبود غبار کیهانی بین آن و کره زمین منظره‌ای درخشان در آسمان می‌داشت. ستاره‌شناسان از دوربین مادون‌قرمز تلسکوپ فضایی هابل استفاده کرده‌اند تا ستاره پیستول را تا در پشت این غبار پنهان‌کننده ببینند. ستاره‌شناسان در حال حاضر مطمئن نیستند که ستاره به این بزرگی چگونه شکل گرفته است و در آینده چگونه عمل خواهد کرد.
بزرگترین شهابسنگ جهان که تاکنون کشف شده هبا (HOba) نام دارد . این شهابسنگ غول پیکر که از خانواده شهابسنگ های آهنی به شمار می آید در منطقه هبا در کشور آفریقایی نامیبیا قرار دارد . این شهابسنگ توسط جی بریتس در تاریخ 1920 میلادی در آن منطقه کشف و به ثبت رسید . برسی ها نشان می دهد که بزرگترین شهاب سنگ جهان 60 تنی از 84 % آهن ، 16 % نیکل ، و مقداری مواد دیگر از جمله کبالت ساخته شده است . طول و عرض آن 2.7 متر در 2.7 متر و ارتفاع آن 0.9 متر است .
جرم: 1000000000000000000000000000x2/ 2 (3،400 33برابر زمين) ------------------------------------------------------------ ساختمان خورشید
|
About💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران
|
9/0 جرم خورشيد از هيدروژن تشكيل يافته كه يك عنصر بسيار فراوان در جهان مي باشد.در داخل هسته ي داغ خورشيد هيدروژن به هليوم تبديل مي شود.انرژي ناشي از اين واكنش لايه ها ي بالايي ستاره را گرم مي كند و اين انرژي از سطح متلاطم خورشيد به داخل فضا فوران مي نمايد 
