<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="/posts/rss.xsl"?>
<rss version="2.0">
<channel>

<title>https://chiristina.loxblog.com</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com</link>
<description>همه چیز درباه ی نجوم</description>
<language>fa-ir</language>
<generator>loxblog.com</generator>
<copyright>loxblog.com</copyright>


<item>
<title>یوری گاگارین، نخستین فضانورد جهان</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/یوری-گاگارین-نخستین-فضانورد-جهان</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/یوری-گاگارین-نخستین-فضانورد-جهان</guid>

<description><![CDATA[


    
        
            
            یوری گاگارین، نخستین فضانورد جهان
            
        
        
            &nbsp;
        
    


    
        
            
            
                
                    
                        
                        
                        ۲۳ام  فروردین هر سال مصادف با واقعه&zwnj;ای جهانی است که زندگی بشر را دستخوش  تغییرات شگرفی کرده است. سالها پیش در چنین روزی نخستین انسان به جایی  بالای جو زمين سفر کرد و بدین سان عنوان پر افتخار اولین فضانورد جهان را  از آن خود نمود.
                        
                    
                
            
            
        
    


    
        
            &nbsp;
        
    




    
        
            
            یوری گاگارین، نخستین فضانورد جهان
            
        
        
            &nbsp;
        
    


    
        
            
            
                
                    
                        
                        
                        ۲۳ام  فروردین هر سال مصادف با واقعه&zwnj;ای جهانی است که زندگی بشر را دستخوش  تغییرات شگرفی کرده است. سالها پیش در چنین روزی نخستین انسان به جایی  بالای جو زمين سفر کرد و بدین سان عنوان پر افتخار اولین فضانورد جهان را  از آن خود نمود.
                        
                    
                
            
            
        
    


    
        
            &nbsp;
        
    



    
        
            
            
            سالها پیش در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱، زمانی که غرش مهیب موتورهای قدرتمند موشک فضایی وستک۱ سرتاسر پایگاه فضایی بایکنور را در می&zwnj;نوردید، عصر جدیدی در تاریخ بشر آغاز شد که زندگی و فهم بشر از دنیای اطراف را اساساً تغییر داد. 
            در اوج  رقابتهای فضایی  دو ابر قدرت زمان، &zwnj;اتحاد جماهیر شوروی که پیش از آن نیز تمامی رکوردهای  اولیه تسخیر فضا را به خود اختصاص داده بود، بار دیگر گامی بلند برداشت تا  نه تنها مردم شوروی را در این رقابت جهانی سرافراز کند بلکه جهان را وارد  عصری تازه نماید، عصری که انسان توانست قدم از کره خاکی خود بیرون گذارد و  برای اولین بار به فراسوی جو زمین سفر کند.
            
        
    

یوری  گاگارین، سرنشین خوشبخت این فضاپیمای تاریخی اولین بشری بود که به فضا سفر  کرد. مدار گرد حامل اولین و معروفترین فضانورد جهان پس از آنکه ۱۰۸ دقیقه  با سرعت ۲۷۴۰۰ &nbsp;کیلومتر در ساعت، یکبار زمین را دور زد، اولین فضانورد جهان را به سلامت به زمین بازگرداند و بدینسان افتخاری بی&zwnj;نظیر برای یوری گاگارین و کشورش به ارمغان آورد.  مداری که یوری گاگارین سوار بر وستک ۱ پیمود، مداری بیضی شکل بود که حداقل  ۱۶۹ و حدکثر ۳۱۵ کیلومتر از سطح متوسط زمین فاصله داشت و صفحه مدار با  صفحه استوای زمین زاویه&zwnj;ای ۶۵ درجه&zwnj;ای می&zwnj;ساخت تا فرود گاگارین را در خک  شوروی تضمین نماید.

در آن زمان برای اینکه کسی عنوان پرافتخار فضانورد را کسب کند می&zwnj;بایستی سوار بر فضاپیمای خود علاوه بر عبور از مرز فضا و  قرار گرفتن در مدار قادر به بازگشت به زمین با کپسول فضایی خود نیز  می&zwnj;بود. وستک ۱ تنها قادر به بازگرداندن فضانوردان به جو زمین بود و شرایط  لازم برای فرود نرم و ایمن بر سطح خک در این کپسول فضایی دیده نشده بود. از  این رو یوری گاگارین مجبور بود در ارتفاعی خاص از کپسول به بیرون پریده و  با چتر نجات خود را به زمین برساند. از آنجا که این موضوع می&zwnj;توانست عنوان  نخستین فضانورد جهان را از وی سلب نماید و در نتیجه چنین افتخاری عاید  اتحاد جماهیر شوروی نیز نمی&zwnj;شد، سیاستمداران روسی تصمیم گرفتند این داستان  را مخفی نگاه دارند تا اینکه این اواخر و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی  این موضوع علنی شد. (داستانی دیگر از مخفی کاری سران شوروی سابق در امور فضا)

...داستان زندگی یوری گاگارین

    
        
            
            
            یوری (نشسته) به همراه خواهر و برادرانش
            
            
            در  نهم مارس ۱۹۳۴، یک زوج کشاورز روسی که در منطقه کلوشینو واقع در حوالی  مسکو روی یک زمین مشترک، کشاورزی می&zwnj;کردند، صاحب پسر بچه&zwnj;ای شدند که او را  یوری نامیدند.&nbsp; 
            یوری  الکسویچ گاگارین سومین فرزند این خانواده بود که بعدها فرزند چهارمی نیز  به آنها اضافه شد. مادر وی علاقه عجیبی به مطالعه داشت و پدرش نجار ماهری  بود. از آنجاییکه پدر و مادر یوری به شدت کار می&zwnj;کردند تا معاش خانواده را  تأمین نمایند، خواهر بزرگتر یوری از وی مراقبت می&zwnj;کرد. در خلال جنگ جهانی  دوم، خانواده گاگارین نیز مانند بیشتر خانواده&zwnj;های روسی درد و رنج بسیاری  را تحمل کردند. دو خواهر و برادر بزرگتر وی در سال ۱۹۴۳ به آلمان برده شدند  و تنها پس از جنگ دوباره به وطن بازگشتند.
            
        
    

 &nbsp;معلم  یوری خوب به خاطر داشت که وی دانش&zwnj;آموز باهوش و سخت&zwnj;کوشی بود و البته  بسیار شیطنت می&zwnj;کرد. زمانی که معلم ریاضی یوری به نیروی هوایی ارتش سرخ  پیوست، آرزویی عمیق در قلب این جوان ماجراجو ریشه دواند که بعدها منشاء  اثرات زیادی شد.
یوری  که مجبور بود زود به کار مشغول شود، کارگاه آهنگری را برگزید و اندکی بعد  او را برای ادامه تحصیل در مدرسه عالی تکنولوژی انتخاب شد. در همان زمان  یوری به عضویت کلوپ هوایی درآمد و پرواز با هواپیمای سبک را آموخت. این  تفریح جدید که قسمت اعظم وقت یوری را اشغال کرده بود، دریچه جدیدی در زندگی  وی گشود. یوری که سخت تلاش می&zwnj;کرد سرانجام در سال ۱۹۵۵ هر دو رشته را با  موفقیت به پایان رساند. علاقه شدید وی به خلبانی باعث شد که پس از پایان  تحصیلات وارد مدرسه آموزش خلبانی اُرنبرگ شود و در همانجا بود که با  والنتینا گوریچوا، دختر جوانی که در ۱۹۵۷ با هم ازدواج کردند، آشنا شد.  زمانی که یوری و والنتینا با هم ازدواج می&zwnj;کردند، یوری نشان (Wing) پرواز  با میگ ۱۵ را دریافت کرده بود.وی زمانی که مرد بزرگی شده بود، یک خصوصیت ویژه داشت. یوری بسیار کوتاه قد بودو فقط ۱۵۷ سانتی&zwnj;متر قد داشت.
 &nbsp;در  سال ۱۹۶۰ جستجوی وسیعی برای انتخاب ۲۰ کاندید جهت حضور در برنامه فضایی  اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. یوری یکی از آن ۲۰ منتخب خوش&zwnj;شانسی بود که  تمرینات شدید، وسیع و جدیدی را پشت سر گذاشت. در  نهایت پس از آزمایشات فراوان پزشکی و فیزیولوژیکی و انجام تمرینات سخت  یادگیری بودن در فضا، دو فضانورد باقی مانده بودند: یوری گاگارین و گرمان  تیتوف. حدس زده می&zwnj;شود دلایل انتخاب یوری گاگارین  به عنوان اولین فضانورد اتحاد جماهیر شوروی و همچنین دنیا، علاوه بر مسائل  بدنی، آموزشی و تواناییهای وی برای بودن در فضا به اخلاق و روحیات او نیز  وابسته بوده باشد. یوری مرد بسیار متواضع و خوش&zwnj;مشربی بود که علی&zwnj;رغم قد  کوتاهش در جلسات و میهمانیها به چشم می&zwnj;آمد. در نقطه مقابل وی، گرمان تیتوف  بسیار گوشه&zwnj;گیر و سکت بود.


سرانجام در ۱۲ آوریل ۱۹۶۱، یوری  گاگارین سوار بر موشک فضاپیمای وستوک۱ اولین انسانی شد که مرز فضا را گشود و  قدم به دنیایی اسرارآمیز نهاد. یوری بسیار مشهور شده بود و یک شبه ره صد  ساله پیمود. او به ناگهان از ستوانی ساده به درجه سرهنگی ارتقاء پیدا کرد و با سران حزب کمونیست نشست و برخاست می&zwnj;نمود.

اولیای  امر زمانی که یوری در مدار زمین بود، امید کمی به بازگشت وی داشتند و فرض  بر این بود که یوری در هنگام بازگشت به زمین خواهد مرد. یوری گاگارین پس از  این سفر تاریخی به چهره سرشناس جهان تبدیل شد و اتحاد جماهیر شوروی از این  چهره استفاده&zwnj;های سیاسی بسیاری کرد.
یوری  گاگارین سرانجام در ۲۷ مارس ۱۹۶۸، در جریان یک پرواز تمرینی با هواپیمای  میگ که بسیار مورد علاقه وی بود، کشته شد و فرصت آن را نیافت تا برای بار  دوم زمین را از مدار و از فراسوی جو آن ببیند. اگرچه همواره نام یوری  گاگارین به عنوان نخستین فضانورد جهان یاد می&zwnj;شود اما عقیده کارشناسان بر  این است که اتحاد جماهیر شوروی قبل از یوری دو فضانورد دیگر را نیز به فضا  اعزام کرده بود که متأسفانه هر دو بنا به دلایلی مرده&zwnj;اند. حدس زده می&zwnj;شود  یکی از این دو نفر ولادمیر ایلیوشین پسر طراح معروف هواپیماهای ایلیوشین  بوده است که در اثر تزریق اشتباه به مداری نادرست، هنگام بازگشت در چین به  زمین برخورد کرد.
&nbsp;
]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>شعری که خودم برای خودم ساختم</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/شعری-که-خودم-برای-خودم-ساختم</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/شعری-که-خودم-برای-خودم-ساختم</guid>

<description><![CDATA[
دختری بود تو رویا ها میخواست بره اون بالا
پرواز کنه تا برسه به کهکشون&nbsp; تحقیق کنه راجع به او
میخواد بشه فضانوردی ماهر یا شایدم کیهان شناسی وارد
معروف بشه تو دنیا نباشه این یه رویا]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>عکس های نجومی</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/عکس-های-نجومی</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/عکس-های-نجومی</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;


&nbsp;


شب&zwnj;های جادویی: در این تصویر زیبا که عکاس نام زیبای  &laquo;شب&zwnj;های جادویی لاپلند&raquo; را برای آن انتخاب کرده است، شفق&zwnj;های شمالی آسمان  روستایی در مناطق کوچ&zwnj;نشین شمال سوئد را روشن کرده&zwnj;اند. شفق قطبی زمانی  ایجاد می&zwnj;شود که ذرات باردار خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین برخورد  می&zwnj;کنند. برخورد این ذرات با مولکول&zwnj;های موجود در جو زمین باعث انتقال  انرژی به آنها و درخشیدن مولکول&zwnj;های جو می&zwnj;شود. 



&nbsp;


&nbsp;
سحابی شعله: در ناحیه&zwnj;ای زاینده از گاز و غبار که در  این عکس به تصویر کشیده شده است، چندین سحابی در حال درخشش هستند که سحابی  شعله درخشان&zwnj;ترین و بزرگ&zwnj;ترین آنها است. این تصویر توسط کاوشگر نقشه&zwnj;برداری  فروسرخ دید گسترده ناسا (WISE) گرفته شده است.
سحابی  شعله در بخش شرقی صورت فلکی جبار (شکارچی) قرار دارد، مشهورترین صورت فلکی  آسمان که در شب&zwnj;های زمستانی به آسانی قابل مشاهده است. قوس قرمز گوشه راست  پایین عکس سحابی جبار (Orionis) است، بالاترین ستاره کمربند جبار که در یک  سیستم ستاره&zwnj;ای کوتوله آبی در فاصله 1070 سال نوری از زمین واقع شده است.
ستون فقرات ماکیان: لکه قرمز و نقره&zwnj;ای-زرد عکس بالا  در خط&zwnj;الراس DR21 واقع شده است، یک ساختار عظیم که در ناحیه&zwnj;ای به شدت فعال  و زاینده موسوم به ماکیان X قرار دارد. این ناحیه در فاصله حدود 4500 سال  نوری از زمین و در صورت فلکی ماکیان یا قو (دجاجه) قرار دارد. این تصویر از  ترکیب سه نقشه تهیه شده توسط رصدخانه فضایی هرشل آژانس فضایی اروپا به دست  آمده است.رنگ&zwnj;های قرمز ساختار ظریف ماده بین ستاره&zwnj;ای سرد را نشان  می&zwnj;دهند که به شکل رشته&zwnj;هایی به سمت خط&zwnj;الراس اصلی همگرا می&zwnj;شوند.  ناحیه&zwnj;های سفید ستارگان جدید و جوان را نشان می&zwnj;دهند، که در میان آنها چند  ستاره پرجرم نیز مشاهده می&zwnj;شود. روی&zwnj;هم رفته، این تصویر نشان می&zwnj;دهد که  همگرایی رشته&zwnj;ها روشی است که طبیعت برای شکل دادن خوشه&zwnj;های ستاره&zwnj;ای بزرگ  با ستارگان پرجرم برگزیده است.
موشک کیهانی: این منور کیهانی که شبیه آتش&zwnj;بازی  شب&zwnj;های چهارشنبه سوری است، فورانی از گاز داغ است که توسط ستاره&zwnj;ای تازه  متولد شده، در یک هسته چگال از ابر مولکول هیدروژن به بیرون پرتاب شده است.  این تصویر ترکیبی که 3 جولای / 13 تیر منتشر شده و نام Herbig-Haro 110 را  یدک می&zwnj;کشد، از تصاویر گرفته شده توسط دوربین پیشرفته نقشه&zwnj;برداری هابل در سال 1383 و 1384، و دوربین دید گسترده شماره 3 هابل در سال 2011 تهیه شده است.
الان می&zwnj;بینی، دیگه نمی&zwnj;بینی: ستاره TYC 8241 2652 صفحه بقایای غباری خود را از دست داده است، که به گفته رصدخانه جمینی نشان  دهنده این است که ستاره &laquo;ناگهان خاموش شده و با تمام مظاهر خود از بازی  خارج شده است.&raquo; تنها چند سال قبل بود که به نظر می رسید این ستاره -که  مشابه جوان خورشید ما محسوب می&zwnj;شد- یک منظومه ستاره&zwnj;ای در حال شکل&zwnj;گیری  باشد. تصویر منتشر شده مجسم می&zwnj;کند که این ستاره بدون غبار اطراف آن ممکن  است چگونه به نظر برسد. کارل ملیس که رهبری گروه مطالعه کننده این ستاره را  بر عهده داشت می&zwnj;گوید: &laquo;مثل یک حقه قدیمی شعبده بازی است: تو الان چیزی را  می&zwnj;بینی، و لحظه&zwnj;ای بعد دیگر آن را نمی&zwnj;بینی!&raquo;
دهانه پروانه&zwnj;ای: این روکش بیرون ریخته (Ejecta  Blanket) پروانه&zwnj;ای شکل &ndash;ناحیه&zwnj;ای که در اثر بیرون ریختن ذرات طی یک برخورد  ایجاد می&zwnj;شود- یک دهانه برخوردی بزرگ را در منطقه ملاس دورسا مریخ احاطه  کرده است. برای شکل&zwnj;گیری چنین روکش بیرون ریخته بزرگی، برخورد باید تحت  زاویه&zwnj;ای اندک نسبت به سطح سیاره رخ دهد. اخترشناسان گمان می&zwnj;کنند که یخ  زیرسطحی در منطقه وجود داشته است، و طی این برخورد ذوب یا تبخیر شده است.
به سوی خانه: در این تصویر زیبا، کپسول فضایی سایوز  TMA-03M پیش از فرود در منطقه&zwnj;ای دور افتاده نزدیک ژزقازان قزاقستان در 1  جولای / 11 تیرماه، در حال عبور از میان ابرها مشاهده می&zwnj;شود. سه نفر از  خدمه ایستگاه فضایی بین&zwnj;المللی که به عنوان بخشی از اعضای گروه سی&zwnj;ام و سی و  یکم خدمت می&zwnj;کردند، با استفاده از این کپسول با موفقیت از ماموریت 6 ماهه  خود به خانه بازگشتند.


حباب ستاره&zwnj;ای: این تصویر خارق&zwnj;العاده که توسط تلسکوپ  فضایی هابل گرفته شده، یک ستاره درخشان را در حال منتشر کردن حبابی از گاز  نشان می&zwnj;دهد. از آنجایی&zwnj;که این ستاره، به نام یو- شتر بهشتی (U  Camelopardalis) ، به آخر عمر خود رسیده است، دچار کمبود سوخت شده و  درنتیجه&nbsp;ستاره در وضعیتی ناپایدار قرار گرفته است. در نتیجه، هر چند هزار  سال این ستاره سرفه&zwnj;ای از جنس گاز می&zwnj;کند (حبابی از&nbsp;گاز منتشر می&zwnj;کند)&nbsp;که  به شکل پوسته&zwnj;ای تقریبا کروی در اطراف آن مشاهده می&zwnj;شود.

شب&zwnj;های جادویی: در این تصویر زیبا که عکاس نام زیبای  &laquo;شب&zwnj;های جادویی لاپلند&raquo; را برای آن انتخاب کرده است، شفق&zwnj;های شمالی آسمان  روستایی در مناطق کوچ&zwnj;نشین شمال سوئد را روشن کرده&zwnj;اند. شفق قطبی زمانی  ایجاد می&zwnj;شود که ذرات باردار خورشیدی با میدان مغناطیسی زمین برخورد  می&zwnj;کنند. برخورد این ذرات با مولکول&zwnj;های موجود در جو زمین باعث انتقال  انرژی به آنها و درخشیدن مولکول&zwnj;های جو می&zwnj;شود. 
]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>یک پیشگویی شوم برای سال 2012</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/یک-پیشگویی-شوم-برای-سال-2012</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/یک-پیشگویی-شوم-برای-سال-2012</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;

 


 
&nbsp;

اولأ، اجازه دهید تا تفاوت میان جابجایی میدان مقناطیسی و جابجایی قطب های زمین   را برای شما توضیح دهم. جابجایی میدان مقناطیسی تغیر در میدان مقناطیسی   زمین است که طی آن قطب مقناطیسی شمال زمین به قطب جنوب مقناطیسی می رود و   در نتیجه قطب های مقناطیسی جابجا می شوند. هرگاه چنین اتفاق بیافتد، قطب   نمای ما دیگر به سمت شمال نه بلکه به سمت انترکتیکا یا قطب جنوب نشان خواهد   داد. اما جابجایی قطب ها که تقریبأ یک رویداد مشابه است چندین بار   در دوره تکامل منظومه شمسی ما رخ داده. به گونه مثال دو سیاره منظومه ما  از  این رویداد متأثر شده و قطب های شان جابجا شده اند؛ مثلأ زهره ( که بر   خلاف جهت دیگر سیارات می چرخد، در اثر چند رویداد بزرگ مانند برخورد سیاره   ی، قسمت فوقانی آن با قسمت پائین آن جابجا شده) و اورانوس ( که به پهلو  می  چرخد، در اثر یک برخورد یا به علت اثرات گرانشی مشتری یا زحل از محور  خود  بیجا شده است). اکثر نویسندگان بشمول (پیش گویان سرنوشت شوم) &nbsp;جابجایی   میدان مقناطیسی و جابجایی قطب های زمین را طوری یاد آور شده اند که گویا  یک  چیز اند. اما مسئله این طور نیست.
 
&nbsp;
نخست در مورد جابجایی میدان های مقناطیسی...
&nbsp;به ادامه ی مطلب مراجعه کنید

 
&nbsp;
&nbsp;
 
یک پیشگویی شوم برای سال 2012 
 
اولأ، اجازه دهید تا تفاوت میان جابجایی میدان مقناطیسی و جابجایی قطب های زمین   را برای شما توضیح دهم. جابجایی میدان مقناطیسی تغیر در میدان مقناطیسی   زمین است که طی آن قطب مقناطیسی شمال زمین به قطب جنوب مقناطیسی می رود و   در نتیجه قطب های مقناطیسی جابجا می شوند. هرگاه چنین اتفاق بیافتد، قطب   نمای ما دیگر به سمت شمال نه بلکه به سمت انترکتیکا یا قطب جنوب نشان خواهد   داد. اما جابجایی قطب ها که تقریبأ یک رویداد مشابه است چندین بار   در دوره تکامل منظومه شمسی ما رخ داده. به گونه مثال دو سیاره منظومه ما  از  این رویداد متأثر شده و قطب های شان جابجا شده اند؛ مثلأ زهره ( که بر   خلاف جهت دیگر سیارات می چرخد، در اثر چند رویداد بزرگ مانند برخورد سیاره   ی، قسمت فوقانی آن با قسمت پائین آن جابجا شده) و اورانوس ( که به پهلو  می  چرخد، در اثر یک برخورد یا به علت اثرات گرانشی مشتری یا زحل از محور  خود  بیجا شده است). اکثر نویسندگان بشمول (پیش گویان سرنوشت شوم) &nbsp;جابجایی   میدان مقناطیسی و جابجایی قطب های زمین را طوری یاد آور شده اند که گویا  یک  چیز اند. اما مسئله این طور نیست.

&nbsp;
نخست در مورد جابجایی میدان های مقناطیسی...
&nbsp;
این اتفاق چند بار رخ می دهد؟ 
&nbsp;
دلایل جابجایی میدان های مقناطیسی درست فهمیده نشده، اما این   مسئله کاملأ با قسمت درونی زمین ارتباط دارد. وقتی سیاره ما در گردش است،   هسته مذاب آهنی آن به راحتی در جریان می باشد و باعث می گردد تا الکترون  ها  نیز به راحتی جریان پیدا کنند. این حرکت حرارتی، ذرات شارژ یا بار دار   میدان های مقناطیسی ای را ایجاد می کنند که مرکز آنها در قطب های شمال و   جنوب زمین قرار دارند. این پروسه بنام عملکرد دینام (مولد جریان دائم) یاد   می شود که تقریبأ باعث ایجاد میدان مقناطیسی شبیه آهنربا می گردد و به این   میدان ها اجازه می دهد تا سیاره ما را کاملأ در داخل خود بپوشاند.
&nbsp;
این میدان مقناطیسی با عبور از هسته و پوسته زمین به فضا پیش رفته و   مانند کره مقناطیسی یا حباب حفاظتی که همواره در اثر وزش باد های خورشیدی   آشفته می شود، زمین را حفاظت می کند. از آنجائیکه ذرات باد خورشید همیشه   دارای شارژ می باشد، میدان مقناطیسی زمین آنها را منکسر نموده و به نوک یا   نقطه مناطق قطبی جائیکه خطوط میدان مقناطیسی باز می باشد، هدایت می کند و   در آنجا بصورت شفق های قطبی دیده می شوند. معمولأ این وضعیت طی چندین قرن   ادامه پیدا می کند (یعنی یک میدان مقناطیسی پایدار که از مناطق شمال تا   جنوب امتداد یافته)، اما بعضی اوقات دیده شده که میدان مقناطیسی جابجا شده و   قوت آن نیز دگرگون می شود. اما چرا این اتفاق می افتد؟
در این جدول جابجایی قطبی زمین طی 160 میلیون سال اخیر نشان داده شده. رنگ سیاه= قطبیت نورمال، سفید= جابجایی قطبی.
&nbsp;
باز هم ما نمی دانیم. فقط می دانیم که این جابجایی طی چند   میلیون سال اتفاق افتاده و بر اساس رسوبات فرو مقناطیسی، این اتفاق آخرین   بار حدود 780 هزار سال قبل رخ داده. اما یک تعداد مقالات وحشت برانگیز می   گویند که جابجایی مقناطیسی &quot; با نظم کار ساعت&quot; رخ می دهد که این مسئله اصلأ   واقعیت ندارد. طوریکه در این نمودار دیده شده، جابجایی مقناطیسی طی 160   میلیون سال بصورت نامنظم رخ داده. اطلاعات دراز مدت نشان می دهد که طولانی   ترین دوره پایدار میان &quot;جابجایی&quot; میدان های مقناطیسی حدود 40 میلیون سال (   در جریان دوره کرتاسه یا دوران وفور گچ در زمین؛ یعنی 65 میلیون سال قبل  از  میلاد) و کوتاه ترین دوره آن حدود چند صد سال قبل بوده.
&nbsp;
بعضی از تئوری های سال 2012 (پیشگویی های فوق را بنام تئوری   های 2012 می گویند) نشان می دهند که جابجایی مقناطیسی به دوره 11 ساله   خورشید ارتباط دارد، اما برای حمایت از این گونه ادعا هم هیچ گونه شواهد   علمی وجود ندارد. هیچ اطلاعاتی تا هنوز بدست نیامده که ارتباط خورشید و   زمین را در تغییرات قطب های مقناطیسی نشان دهد. (خورشید طی 4.5 میلیارد سال   گذشته همانند یک ستاره با سوزاندن هیدروژن به هیلیوم بصورت آرام می  درخشید  و این جریان در واقع نگرانی ما انسان ها را از هر گونه خطر رفع می  سازد،  چون زندگی در روی زمین به آرامش و پایداری خورشید وابسته است. اما  تغییرات  منظمی هم طی دوره های کوتاه در خورشید رخ داده که طی آن خورشید  فعال و جالب  می باشد. این دوره فراز و نشیب در فعالیت خورشید را بنام دوره خورشید یاد می کنند)
&nbsp;
بنابرین، تردید تئوری روز رستاخیر در جابجایی مقناطیسی زمین  نشان می دهد  که این اتفاق با نظم کار ساعت ( بطور منظم) اتفاق نمی افتد و  هیچگونه  ارتباطی هم به حرکت خورشید ندارد. در هر صورت ما بدهکار یک تکان یا  چرخش  ناگهانی مقناطیسی نیستیم، چون نمی توانیم پیش بینی کنیم که دفعه بعد  کی  اتفاق می افتد، اما ظاهرأ این اتفاق ناگوار و خطرناک در گذشته ها بصورت   تصادفی اتفاق افتاده است.... ادامه دارد
&nbsp;
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>خورشید سال 2012 تمام دنیا را خاموش می‌کند!</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/خورشید-سال-2012-تمام-دنیا-را-خاموش-میکند</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/خورشید-سال-2012-تمام-دنیا-را-خاموش-میکند</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;



&nbsp;



       براساس گزارش نیوساینتیست، در سال 1989 شش میلیون نفر در کبک کانادا  به مدت 9 ساعت به سبب یک ...    ناسا در هشداری اعلام کرد که یک توفان  خورشیدی که در سال 2012 به زمین می&zwnj;رسد موجب خواهد شد که برق تمام دنیا  خاموش شود.در هشدار ناسا و آکادمی&zwnj;ملی علوم آمده است که میلیونها نفر در  سال 2012 بدون برق و در نتیجه بدون غذا و دارو خواهند ماند و تمام یخچالها،  تلفنهای همراه و ماهواره ها خاموش می&zwnj;شوند.از ماه دسامبر فعالیت خورشید به  آهستگی روبه افزایش می&zwnj;رود. نیروی مغناطیسی این ستاره هر 11 سال یکبار به  نقطه ای می&zwnj;رسد که در آن پیک پدیده های فورانهای خورشیدی و پرتاب تاجهای  خورشیدی بزرگ مشاهده می&zwnj;شود. این پدیده ها منجر به آزاد شدن میزان زیادی  انرژی و تشعشعات می&zwnj;شود. این فورانها می&zwnj;تواند به زمین نیز برسد و منجر به  ایجاد توفانهای ژئومغناطیسی زمین شود. اتمسفر زمین می&zwnj;تواند از این  برخوردها خود را مصون نگه دارد اما خسارات جدی را بر روی ساختارهای اجتماعی  و اقتصادی روی زمین وارد می&zwnj;کند.ستاره شناسان این پدیده ها را از سال 1859  رصد کرده اند. در آن زمان یک توفان ژئومغناطیسی ویژه در خطوط تلگراف اروپا  و آمریکا اختلال ایجاد کرد. در ماه می&zwnj;1921 توفان دیگری بسیاری از خطوط  برق و تلفن را در دو سر اقیانوس اطلس خارج از استفاده کرد. در گزارش 132  صفحه ای ناسا و آکادمی&zwnj;ملی علوم آمده است: &quot;انرژی برق کلید فناوری جامعه  مدرن امروزی است و تمام زیرساختها و سرویسها به آن وابسته هستند. اگر توفان  سال 1859 امروز اتفاق بیفتد به طور حتم خسارتهای اجتماعی و اقتصادی وسیعی  برجای خواهد گذاشت&quot;.براساس گزارش نیوساینتیست، در سال 1989 شش میلیون نفر  در کبک کانادا به مدت 9 ساعت به سبب یک توفان ژئومغناطیسی که 10 برابر ضعیف  تر از توفان سال 1921 بود بدون برق ماندند. اگر حادثه&zwnj;ای مشابه آنچه که در  سال 1921 رخ داد تکرار شود تعداد افراد بدون برق به 130 میلیون نفر افزایش  خواهد یافت و تکرار حادثه ای مشابه سال 1859 که بسیار قویتر از توفان 1921  بود دو هزار میلیارد دلار خسارت وارد خواهد کرد.به گفته دانشمندان ناسا،  پیک بعدی این توفانهای خورشیدی بین سالهای 2012 و 2013 خواهد بود که جامعه  علمی&zwnj;هنوز بر سر شدت فعالیت خورشید در این دوره جدید به توافق نرسیده اند. &nbsp;   
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>یک اتفاق خارق العاده</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/یک-اتفاق-خارق-العاده</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/یک-اتفاق-خارق-العاده</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;
می  گویند سال 2012 ، یک اتفاق خارق العاده در کره زمین می افتد ؛ البته هنوز  هیچ کس از ماهیت واقعی آن خبری ندارد اما هر  چه هست ، خبرهای موجود درباره  این سال ، اصلا خوشایند نیست. این را ، هم پیشگویان و منجمان قوم مایا می  گویند و هم دانشمندان ناسا.در هشدار ناسا و آکادمی ملی علوم آمده است که  میلیونها نفر در سال 2012 بدون برق و در نتیجه بدون غذا و دارو خواهند ماند  و تمام یخچالها، تلفنهای همراه و ماهواره ها خاموش می شوند. 
&nbsp;
&nbsp;
می  گویند سال 2012 ، یک اتفاق خارق العاده در کره زمین می افتد ؛ البته هنوز  هیچ کس از ماهیت واقعی آن خبری ندارد اما هر  چه هست ، خبرهای موجود درباره  این سال ، اصلا خوشایند نیست. این را ، هم پیشگویان و منجمان قوم مایا می  گویند و هم دانشمندان ناسا.در هشدار ناسا و آکادمی ملی علوم آمده است که  میلیونها نفر در سال 2012 بدون برق و در نتیجه بدون غذا و دارو خواهند ماند  و تمام یخچالها، تلفنهای همراه و ماهواره ها خاموش می شوند. 
ناسا در هشداری اعلام کرد که یک توفان خورشیدی که در سال  2012 به زمین می رسد موجب خواهد شد که برق تمام دنیا خاموش شود.
به  گزارش مهر، در هشدار ناسا و آکادمی ملی علوم آمده است که میلیونها نفر در  سال 2012 بدون برق و در نتیجه بدون غذا و دارو خواهند ماند و تمام یخچالها،  تلفنهای همراه و ماهواره ها خاموش می شوند.
از  ماه دسامبر فعالیت خورشید به آهستگی روبه افزایش می رود. نیروی مغناطیسی  این ستاره هر 11 سال یکبار به نقطه ای می رسد که در آن پیک پدیده های  فورانهای خورشیدی و پرتاب تاجهای خورشیدی بزرگ مشاهده می شود. این پدیده ها  منجر به آزاد شدن میزان زیادی انرژی و تشعشعات می شود. این فورانها می  تواند به زمین نیز برسد و منجر به ایجاد توفانهای ژئومغناطیسی زمین شود.
ستاره  شناسان این پدیده ها را از سال 1859 رصد کرده اند. در آن زمان یک توفان  ژئومغناطیسی ویژه در خطوط تلگراف اروپا و آمریکا اختلال ایجاد کرد. در ماه  می 1921 توفان دیگری بسیاری از خطوط برق و تلفن را در دو سر اقیانوس اطلس  خارج از استفاده کرد.
در  گزارش 132 صفحه ای ناسا و آکادمی ملی علوم آمده است: &quot;انرژی برق کلید  فناوری جامعه مدرن امروزی است و تمام زیرساختها و سرویسها به آن وابسته  هستند. اگر توفان سال 1859 امروز اتفاق بیفتد به طور حتم خسارتهای اجتماعی و  اقتصادی وسیعی برجای خواهد گذاشت.&quot;
به  گفته دانشمندان ناسا، پیک بعدی این توفانهای خورشیدی بین سالهای 2012 و  2013 خواهد بود که جامعه علمی هنوز بر سر شدت فعالیت خورشید در این دوره  جدید به توافق نرسیده اند.


نظریه های متفاوتی وجد دارد که در سال 2012 چه اتفاقی می افتد :


بخش بزرگی از نوع بشری نابود  خواهند شد :


1- پیش گویی مایا :

مایاها  قومی بودند که چند هزار سال پیش تو مناطق آمریکای مرکزی زندگی می کردند،  البته الان هم از قوم اونها بازماندگانی وجود دارن. حتما معبد زیر رو که  متعلق به مایا هست رو دیدید.
قبل از اینکه وارد مقوله پیش گویی اصلی مایا بشم باید  توضیحاتی راجع به قدرت و تمدن این قوم براتون بنویسم.
مایا! قومی که هزاران سال پیش معبد و هرمی که در پایین  مشاهده می کنید رو با 365 پله ساخته! به تعداد روزهای سال.
&nbsp;

مایا  تمامی خسوف ها و کسوف ها را دقیقا تا سال 2012 ثبت کرده و همشون طبق  برنامه دارن اتفاق می افتن، مایا چندین هزار سال پیش عدد یک میلیون رو کشف  کرده بود، مایا هزاران سال پش تو معابدش تصاویری از سفینه ها و فضانوردان  رو روی سنگ ثبت کردن!
مایا آن زمان حتی تعداد روزهای هر سال کره ماه هست  محاسبه کرده بود. مایا ها از اورانوس و نپتون اطلاع داشتند، تقویم مایا  برای 400 میلیون سال استخراج شده است، سال خورشید و زهره را تا چهار رقم  اعشار محاسبه کرده اند.
همه  اینها رو به دو دلیل اشاره کردم یکیش اینکه بگم مایا چقدر قدرت محاسباتی و  علمی داشته و دوم رو هم تو پی نوشت ها خواهید خوند. حالا بریم سر اصل  مطلب، پیشگویی!
پیشگویی  می گه: تو 21 دسامبر سال 2012 زندگی روی کره زمین وارد یک دوره جدید می  شه. تو چند تا سایت خوندم که این دوره جدید پر از صلح و عشق و آرامش و  پیشرفت هست. (مصداق حرف یکی از سیاستمداران آمریکایی که پایان بحران مالی  آمریکا رو صلح و آرامش تو دنیا می دونست).
حالا چند   تا نظریه دیگه هم  هستند که به تفضیل روشون بحث می کنم. یکی از استادان دانشگاه هم اطلاعاتی  در این مورد داشت، جالبه که گفت ما به ناسا یه ایمیل فرستادیم و پرسیدیم که  آیا سال 2012 اتفاقی تو کهکشان خواهد افتاد؟ ناسا پاسخ داده بود که  نارسایی هایی مشاهده می شن ولی نمی تونیم تائید کنیم که این اختلالات آسیبی  به زمین می رسونن یا نه!
مایاها  معتقد بودند که زمین از 5 دوره تشکیل شده، پایان هر دوره یه اتفاق خیلی بد  می افته و دوره جدید شروع می شه. جالب اینجاست که 2012 پایان دوره پنجم  هست! و ما وارد دوره ششم خواهیم شد، گفته می شه تمدن حاضر از بین خواهد رفت  تا دوره ششم شروع بشه
این  کدها درخود قسمتها وقسمتهای زیادی را در مورد یک اتفاق هراسناک خورشیدی  درسال2012بیان میکند دانشمندان متفق النظر هستند که هر100 سال یا بیشتر  شعله های خورشیدزبانه می کشند و منظومه شمسی را تحت تاثیر خود قرار میدهند.
تئوری میگوید که درسال 2012 یک شهاب سنگ باعث انفجار  خورشیدی میشود که باعث سوزاندن کره ی زمین میشود.

دو  مطلب جالب: یکی اینکه مایا حتی زمان سقوط قوم خودشون رو پیشبینی کرده  بودند و عجیب تر از همه: جنگهای جهانی رو هم پیش بینی کرده بودند!
البته  دقت کنید که اتمام دنیا به این معنی نیست که همه چیز از بین می ره، حتما  شروعی خواهد بود، برای دوره ششم و هنوز مطمئن نیستیم که این دوره چه چیزی  را به ارمغان خواهد آورد.
همین حس کنجکاوی خیلی از مردم و دانشمندان را برانگیخته  است که چرا تقویم مایان ها در روز ذکر شده تمام می شود.
آیا  روز 21 دسامبر سال 2012 روزی است که جهان به پایان می رسد یا اینکه آغاز  دوره ای جدید است؟ آیا به پایان رسیدن تقویم مایان ها را می توان نشانه ای  دانست بر وقوع یک اتفاق خاص در جهان؟شاید هم ...... 


٢- طوفان خورشیدی :

احتمال وقوع یک حادثه طبیعی جدی در ماه سپتامبر سال دو هزار  و دوازده وجود دارد
به نوشته روزنامه اینترنتی روسی ایزوستیا ؛دانشمندان آکادمی ملی علوم  آمریکا که به بررسی تغییرات و روندهای جاری در خورشید مشغولند اعلام کرده  اند در این تاریخ طوفان مغناطیسی بسیار عظیمی در خورشید رخ خواهد داد و بر  اثر انفجارهای بسیار شدید هسته ای سیل ذرات یونیزه شده به سوی کره زمین  سرازیر خواهد شد. 
محققان در عین حال اطمینان داده اند که جوّ زمین و  میدان مغناطیسی ان در حد قابل توجهی مانع برخورد بخش اعظم این ذرات به  سیاره ما خواهند شد اما با این وجود اختلالات گسترده ای در سیستم الکترو  مغناطیسی زمین رخ می دهد، اسیب فراوانی به سیستمهای رایانه ای وارد می شود و  زیربناهای شهری هم در حد قابل توجهی خسارت می بینند. 


  به گفته کارشناسان پس از این طوفان عظیم خورشیدی دوران بحران اقتصادی  طولانی اغاز می شود که مقابله با پیامدهای ان بسیار دشوار خواهد بود.


3- تغییر جهت قطب های زمین polar shift

که این عمل خود در بردارنده تییر در حرکت وضعی زمین به دور خود&nbsp; و بر عکس شدن  حرکت کره زمین میشود : 



خورشید از مغرب طلوع می  کندو در مشرق غروب می کند .... بعضی های می گویند که حرکت کره زمین بر عکس میشه ،
خورشید  ، اثرات قطبی و تشعشعی بسیار زیادی بر روی  زمین ما می گذارد. به این صورت  که کمترین تاثیرش به این شکل خواهد بود که  جهت قطبین شمال و جنوب عوض می  شود. که دانشمندان علم زمین شناسی به این  اتفاق تغییر جهت قطبی میگویند (  POLAR SHIFT ) . یخهای قطبی به جهت قرار  گرفتن در خط استوا به سرعت آب شده  و بیشتر جهان را آب فرا خواهد گرفت و  نقشه جهان از این تاریخ شکل تازه ای  به خود می گیرد&nbsp; و موردی مانند طوفان  نوح رخ خواهد داد.
--------------
به هر حال باید صبر کرد.
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>شامپانزه ی فضانورد</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/شامپانزه-ی-فضانورد</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/شامپانزه-ی-فضانورد</guid>

<description><![CDATA[
 	 	 		
پنجاه  و يك سال پيش در روزي مثل امروز (29 نوامبر) شامپانزه&zwnj;اي به نام اِنوس  (Enos) سوار بر فضاپيماي مركوري اتلس 5 به فضا فرستاده شد. انوس براي  اين&zwnj;كه بتواند براي اين پرواز آمادگي پيدا كند مدت 1250 ساعت تمرين كرده  بود. تمرين&zwnj;هاي انوس بسيار پيشرفته&zwnj;تر از تمرين&zwnj;هايي بود كه نخستين  شامپانزه&zwnj;ي فضانورد، به نام هَم (Ham) انجام مي&zwnj;داد. قرار بود بنا بر  برنامه&zwnj;ريزي&zwnj;هاي انجام شده، انوس سه بار به دور زمين بگردد اما پس از دو  بار گردش به علت اين&zwnj;كه ارتفاع مدار گردش مطابق برنامه&zwnj;ريزي نبود به زمين  بازگردانده شد. انوس پس از فرود و باز شدن درِ فضاپيما، بيرون جست و با  شادي در محوطه&zwnj;ي قرنطينه&zwnj; بالا و پايين پريد. پرواز انوس اهميت بسياري در  پيشبرد فناوري&zwnj;هاي فضايي سرنشين&zwnj;دار داشت و مرحله&zwnj;ي مهمي پيش از پرواز  فضاپيماي مركوري بعدي بود كه نخستين فضانورد آمريكايي، جان گلن، را در  مداري به دور زمين قرار داد (پيش از آن دو فضانورد آمريكايي ديگر پرواز  مستقيم رفت و برگشتي - بدون گردش به دور زمين - انجام داده بودند). انوس  حدود يك سال پس از بازگشت از فضا مُرد و در ماه&zwnj;هاي پيش از مرگ، به&zwnj;طور  پيوسته تحت نظر پزشكان و پژوهشگران بود تا بدانند آيا سفر به فضا تأثيري بر  بدن و مغز او گذاشته است يا نه.&nbsp; 

]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>نجوم در قرآن</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/نجوم-در-قرآن</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/نجوم-در-قرآن</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&laquo;وَالشَّمس تَجری لِمُستَقَر لَها ذلِکَ تَقدير العَزيز العَليم[1]&raquo;
وخورشید (نيز براي آنها آيتي است) كه پيوسته به سوي قرارگاهش در حركت است. اين تقدير خداوند قادرو داناست.
اين آيه بوضوح حركت خورشيد را بطور مستمر بيان مي&zwnj;كند اما در اينكه منظور از اين حركت چيست، مفسّران بحثهاي فراوان دارند.
گروهي آنرا اشاره به حركت ظاهري خورشيد برگرد زمين مي&zwnj;دانند كه اين حركت تا پايان عمر خورشید (قرارگاه) ادامه دارد.
بعضي ديگر آنرا اشاره به ميل خورشيد در تابستان و زمستان به  سوي شمال و جنوب زمين دانسته&zwnj;اند؛ زيرا مي&zwnj;دانيم خورشيد از آغاز بهار از خط  اعتدالي به سوي شمال متمايل مي&zwnj;شود و تا مدار 23 درجه شمالي پيش مي&zwnj;رود و  از آغاز تابستان به عقب باز مي&zwnj;گردد تا در آغاز پائيز باز به خط اعتدالي  مي&zwnj;رسد و همين خط سير را تا آغاز زمستان به سوي جنوب ادامه مي&zwnj;دهد و از  آغاز زمستان بسوي خط اعتدال حركت مي&zwnj;كند و در آغاز بهار به آن مي&zwnj;رسد.  البته تمام اين حركات در واقع ناشي از حركت زمين و تمايل محور آن نسبت به  سطح مدارش مي&zwnj;باشد هرچند در ظاهر و از دید ناظر زمینی، مربوط به حركت خود  آفتاب است.
بعضي ديگر آنرا اشاره به حركت وضعي آفتاب (كره&zwnj;ي خورشید) دانسته&zwnj;اند. زيرا همانطور که می دانیم خورشيد به دور خود نیز گردش مي&zwnj;كند.
&nbsp;
&nbsp;
&nbsp;

نجوم در قران

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&laquo;وَالشَّمس تَجری لِمُستَقَر لَها ذلِکَ تَقدير العَزيز العَليم[1]&raquo;
وخورشید (نيز براي آنها آيتي است) كه پيوسته به سوي قرارگاهش در حركت است. اين تقدير خداوند قادرو داناست.
اين آيه بوضوح حركت خورشيد را بطور مستمر بيان مي&zwnj;كند اما در اينكه منظور از اين حركت چيست، مفسّران بحثهاي فراوان دارند.
گروهي آنرا اشاره به حركت ظاهري خورشيد برگرد زمين مي&zwnj;دانند كه اين حركت تا پايان عمر خورشید (قرارگاه) ادامه دارد.
بعضي ديگر آنرا اشاره به ميل خورشيد در تابستان و زمستان به  سوي شمال و جنوب زمين دانسته&zwnj;اند؛ زيرا مي&zwnj;دانيم خورشيد از آغاز بهار از خط  اعتدالي به سوي شمال متمايل مي&zwnj;شود و تا مدار 23 درجه شمالي پيش مي&zwnj;رود و  از آغاز تابستان به عقب باز مي&zwnj;گردد تا در آغاز پائيز باز به خط اعتدالي  مي&zwnj;رسد و همين خط سير را تا آغاز زمستان به سوي جنوب ادامه مي&zwnj;دهد و از  آغاز زمستان بسوي خط اعتدال حركت مي&zwnj;كند و در آغاز بهار به آن مي&zwnj;رسد.  البته تمام اين حركات در واقع ناشي از حركت زمين و تمايل محور آن نسبت به  سطح مدارش مي&zwnj;باشد هرچند در ظاهر و از دید ناظر زمینی، مربوط به حركت خود  آفتاب است.
بعضي ديگر آنرا اشاره به حركت وضعي آفتاب (كره&zwnj;ي خورشید) دانسته&zwnj;اند. زيرا همانطور که می دانیم خورشيد به دور خود نیز گردش مي&zwnj;كند.
معنی دیگر قرارگاه شاید همان مراحل عمر خورشید باشد؛ چون  همانطور که خورشید در سحابی بوجود آمده در نهایت امر به یک سحابی تبدیل  خواهد شد.
آخرين و جديدترين تفسير براي آيه&zwnj;ي فوق این است که حركت  خورشيد با مجموعه&zwnj;ي منظومه شمسي در وسط كهكشان ما به سوي يك سمت معين و  ستاره&zwnj;ي دور دستي كه آنرا ستاره &laquo;وگا&raquo; ناميده&zwnj;اند مي&zwnj;باشد.
در تعبيرات اين آيه اشاره&zwnj;ي است پرمعني به نظام سال شمسي كه  از حركت خورشيد در برجها حاصل مي&zwnj;گردد. نظامي كه به زندگي بشر نظم و برنامه  مي&zwnj;دهد و جنبه&zwnj;هاي مختلف آنرا تنظيم مي&zwnj;كند.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&laquo;وَالقَمَر قَدَّرْناهُ مَنَازِلَ حَتَّي عادَ كَالعُرجُونِ القَدِيم[2]&raquo;
و براي ماه منزل گاههايي قرار داديم (و به هنگامي كه اين  منازل را طي كرد) سرانجام بصورت شاخه&zwnj;ي كهنه (قوسي شكل و زرد رنگ) خرما در  مي&zwnj;آيد.
&nbsp;منظور از منازل همان منزلگاههاي بيست و هشت گانه&zwnj;اي است كه  ماه قبل از &laquo;محاق&raquo; و تاريكي مطلق طي مي&zwnj;كند. زيرا هنگاميكه ماه، سي روز  تمام باشد تا شب بيست و هشتم در آسمان قابل رؤيت است ولي در شب بيست و هشتم  بصورت هلال بسيار باريك زرد رنگ و كم نور و كم فروغ در مي&zwnj;آيد و در دو شب  باقيمانده قابل رؤيت نيست كه آنرا &laquo;محاق&raquo; مي&zwnj;نامند البته در ماههايي كه  بيست و نه روز است تا شب بيست و هفتم معمولاً ماه در آسمان ديده مي&zwnj;شود و  در دو شب باقيمانده محاق است. اين منزلگاهها كاملاً دقيق و حساب شده است  بطوريكه منجمان از صدها سال قبل مي&zwnj;توانند طبق محاسبات دقيقي كه دارند،  آنرا پيش بيني كنند.
در آغاز ماه نوكهاي هلال رو به طرف راست و یا بالا است و  تدريجاً بر حجم ماه افزوده مي&zwnj;شوده تا هفتم كه نيمي از دايره&zwnj;ي كامل ماه  آشكار مي&zwnj;شود و باز بر آن افزوده مي&zwnj;شود تا چهاردهم كه بصورت بدر كامل  مي&zwnj;شود. تا بيست و يكم كه باز به صورت نيمدايره در مي&zwnj;آيد، همچنين از آن  كاسته مي&zwnj;شود تا شب بيست و هشتم كه بصورت هلال ضعيف كمرنگي در مي&zwnj;آيد كه  نوكهاي آن بطرف چپ و یا پايين است.
و از همين جا مفهوم تعبير &laquo;كالعرجون القديم&raquo; روشن مي&zwnj;شود.  زيرا &laquo;عرجون&raquo; بطوريكه غالب مفسران گفته&zwnj;اند، آن قسمت از خوشه&zwnj;ي خرماست كه  به درخت اتصال دارد.
&nbsp;توضيح اينكه خرما بصورت خوشه بر درخت ظاهر مي&zwnj;شود. پايه&zwnj;ي  اين خوشه بصورت چوبي قوسی شكل و زرد رنگ است و نوك آن مانند جاروست و  دانه&zwnj;هاي خرما همچون دانه&zwnj;هاي انگور به نخهای آن متصل اند. هنگاميكه خوشه&zwnj;ي  نخل را مي&zwnj;برند، آن پايه&zwnj;ي قوسي شكل بر درخت باقي مي&zwnj;ماند كه وقتي مي خشكد  و پژمرده مي&zwnj;شود، كاملاً به هلال قبل از محاق مي&zwnj;ماند. زيرا همانگونه كه  هلال آخر ماه كه در جانب شرق آسمان نزديك صبحگاهان ظاهر مي&zwnj;شود خميده و  پژمرده و زرد رنگ است. عرجون قديم نيز همينطور است و توصيف آن به قديم  اشاره به كهنگي آن است زيرا هر قدر اين شاخة كهنه&zwnj;تر مي&zwnj;شوند، &zwnj;باريكتر و  پژمرده&zwnj;تر و رنگ پريده&zwnj;تر مي&zwnj;شوند وشباهت بيشتري به هلال آخر ماه پيدا  مي&zwnj;كنند.-
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &laquo;الا مَنْ خَطِفَ الْخَطفَةَ فَاَتبَعهُ شهابٌ ثاقِب[3]&raquo;
مگر آنهايي كه در لحظه&zwnj;ي كوتاه براي استراق سمع به آسمان نزديك مي&zwnj;شوند كه شهاب ثاقب آنها را تعقيب مي&zwnj;كند.
&nbsp;&nbsp;در آيه&zwnj;هاي قبلي اين سوره توضيح مي&zwnj;دهد كه &laquo;آسمان را با  ستارگان تزئين كرديم و آنرا از هر شيطان خبيثي حفظ كرديم و آنها نمي&zwnj;توانند  به سخنان فرشتگان عالم بالا گوش فرا دهند و هرگاه چنين بخواهند از هر سو  هدف تيرها قرار مي&zwnj;گيرند؛ آنها به شدت به عقب رانده مي&zwnj;شوند و براي آنها  عذاب دائم است.
&laquo;خطفه&raquo; يعني چيزي را به سرعت ربودن
&laquo;شهاب&raquo; در اصل به معني شعله&zwnj;اي است كه از آتش افروخته زبانه  مي&zwnj;كشد و به شعله&zwnj;هاي آتشيني كه در آسمان بصورت خط ممتد ديده مي&zwnj;شود نيز  مي&zwnj;گويند. مي&zwnj;دانيم اينها ستاره نيستند بلكه شبيه ستارگان هستند. در واقع  آنها قطعه سنگهاي كوچكي هستند كه در فضا پراكنده&zwnj;اند و هنگاميكه در حوزه  جاذبه زمين قرار گيرند به سوي زمين جذب شوند و بر اثر سرعت و شدت برخورد  آنها با هواي اطراف زمين (جو) مشتعل و برافروخته مي&zwnj;شوند.
&laquo;ثاقب&raquo; به معني نافذ و سوراخ كننده است گوئي بر اثر نور شديد  صفحه چشم را سوراخ كرده و به درون چشم انسان نفوذ مي&zwnj;كند و در اينجا اشاره  به اين است كه به هر موجودي اثابت كند آنرا سوراخ كرده و آتش مي&zwnj;زند.
به اين ترتيب دو گونه مانع در برابر نفوذ شياطين به صحنه&zwnj;ي آسمان وجود دارد:
مانع اول طرد از هر جانب است كه ظاهراً آن نيز بوسيله &laquo;شب&raquo; صورت مي&zwnj;گيرد.
مانع دوم عبارتست از نوع خاصي از شهاب كه &laquo;شهاب ثاقب&raquo; ناميده  مي&zwnj;شود و در انتظار آنهاست كه گاه و بيگاه خود را به ملأ اعلی براي استراق  سمع نزديك مي&zwnj;كنند و مورد اصابت آنها قرار مي&zwnj;گيرند.
نظير همين آیه در آيات 17 و 18 سوره&zwnj;ي حجر و در آيه&zwnj;ي 5 سوره&zwnj;ي ملک آمده است که این آیات را نیز مورد بررسی قرار خواهیم داد.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&laquo;انّا زَيَّنا السَّماء الدُّنياء بِزينه الكَواكِب[4]&raquo;
ما آسمان پائين را با ستارگان تزئين كرديم.
در اين آيه مي&zwnj;گويد &laquo;آسمان پائين را با كواكب تزئين كرديم&raquo; در  حاليكه فرضيه&zwnj;اي كه در آن زمان بر افكار دانشمندان حاكم بود مي&zwnj;گفت فقط  آسمان بالا، آسمان ستارگان ثابت است (آسمان هشتم طبق فرضيه بطليموس) ولي  چنانكه مي&zwnj;دانيم بطلان اين فرضيه اثبات شده و عدم پيروي قرآن از فرضيه  نادرست مشهور آن زمان خود معجزه زنده&zwnj;اي از اين كتاب آسماني است.
نكته جالب ديگر اينكه از نظر علم امروز مسلم است كه چشمك زدن  زيباي ستارگان بخاطر قشر هوايي است كه اطراف زمين را فرا گرفته و آنها را  به اين كار، وا مي&zwnj;دارد و اين، با تعبير &laquo;السماء الدنيا&raquo; (آسمان پائين)  بسيار مناسب است اما در بيرون جو زمين، ستارگان خيره خيره نگاه مي&zwnj;كنند و  فاقد تلألو هستند.
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &laquo;وَالشَّمس وَ ضُحها &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;وَ القَمَر اِذا تَلها[5]&raquo;
به خورشيد و گسترش نور آن سوگند&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;و به ماه در آن هنگام كه بعد از آن در آيد
&nbsp;&laquo;خورشيد&raquo; مهم&zwnj;ترين و سازنده&zwnj;ترين نقش را در زندگي انسان و  تمام موجودات زنده زميني دارد. علاوه بر اينكه منبع نور و حرارت است و اين  دو از عوامل اصلي زندگي انسان به شمار مي&zwnj;روند، منابع ديگر حياتي نيز از آن  مايه مي&zwnj;گيرند. وزش بادها، نزول بارانها، پرورش گياهان، حركت رودخانه&zwnj;ها و  آبشارها و حتي پديد آمدن منابع انرژي را همچون نفت و زغال سنگ هركدام اگر  درست دقت كنيم، بصورتي با نور آفتاب ارتباط دارد. بطوريكه اگر روزي اين  چراغ حياتبخش خاموش گردد، تاريكي و سكوت و مرگ همه جا را فرا مي&zwnj;گيرد.
&laquo;ضحی&raquo; در اصل به معني گسترش نور آفتاب است و اين در هنگام است  كه خورشيد از افق بالا بيايد و نور آن همه جا را فر گيرد. سپس به آن موقع  از روز &laquo;ضحی&raquo; گفته مي&zwnj;شود.
در آيه&zwnj;ي بعد به ماه قسم مي&zwnj;خورد هنگامي كه پشت سر خورشيد در  آيد. چنانكه بعضي از مفسران اعلام كرده&zwnj;اند اشاره دارد به ماه در هنگام بدر  كامل؛ يعني شب چهارده. زيرا ماه در شب چهاردهم تقريباً مقارن غروب آفتاب  سر از افق مشرق بر مي&zwnj;دارد و چهره&zwnj;ي پر فروغ خود را ظاهر مي&zwnj;كند و سلطه&zwnj;ي  خويش را بر آسمان تثبيت مي&zwnj;كند و چون از هر زمان جالب تر و پرشكوهتر است،  به آن سوگند ياد شده.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &laquo;النَّجمُ الثّاقِبُ[6]&raquo;
ستاره اي درخشان است
&nbsp;در ابتداي سوره مي&zwnj;گويد (و السماء و الطارق) قسم به آسمان و  كوبنده&zwnj;ي شب. در اين آيه طارق را تفسير مي&zwnj;كند و مي&zwnj;گويد اين مسافر شبانه  همان ستاره&zwnj;ي درخشاني است كه بر آسمان ظاهر مي&zwnj;شود و بقدري بلند است گويي  مي&zwnj;خواهد سقف آسمان را بشكافد و سوراخ كند. و نورش بقدري خيره كننده است كه  تاريكي&zwnj;ها را مي&zwnj;شكافد و به درون چشم آدمي نفوذ مي&zwnj;كند. (ثقب به معني  سوراخ كردن) در اينكه آيا منظور ستاره&zwnj;ي معيني است مانند ستاره&zwnj;ي ثريا (از  نظر بلندي و دوري در آسمان) يا ستاره&zwnj;ي زحل يا شهاب (از نظر روشنايي خيره  كننده) و يا اشاره به همه&zwnj;ي ستارگان است، تفسيرهاي متعددي وجود دارد.
ولي با توجه به اينكه در آيه&zwnj;ي بعدي آنرا به نجم ثاقب تفسير  كرده، معلوم مي&zwnj;شود منظور هر ستاره&zwnj;اي نيست. بلكه ستارگان درخشاني است كه  نور آنها پرده&zwnj;هاي ظلمت را مي&zwnj;شكافد و در چشم آدمي نفوذ مي&zwnj;كند. در بعضي از  روايات &laquo;النجم الثاقب&raquo; به ستاره&zwnj;ي زحل تفسير شده كه از سيارات منظومه شمسي  و بسيار پرفروغ و نوراني است. اين معني از حديثي از امام صادق (ع) نقل شده  كه در آن منجمي از حضرت سؤال كرد كه منظور از &laquo;ثاقب&raquo; در اين آيه چيست؟  فرمود ستاره&zwnj;(سياره)ي زحل است كه طلوعش در آسمان هفتم است و نورش آسمانها  را مي&zwnj;شكافد و به آسمان پائين مي&zwnj;رسد. لذا خداوند آنرا &laquo;نجم ثاقب&raquo; ناميده.
&nbsp;قابل توجه آنكه زحل آخرين و دورترين ستاره&zwnj;ي منظومه&zwnj;ي شمسي  است كه با چشم غيرمسلح ديده مي&zwnj;شود و از آنجا كه از نظر ترتيب&zwnj;بندي كواكب  منظومه&zwnj;ي شمسي نسبت به خورشيد در هفتمين مدار قرار گرفته، امام (ع) در اين  حديث مدار آنرا آسمان هفتم شمرده. اين ستاره(سياره) ويژگيهايي دارد كه آنرا  شايسته&zwnj;ي سوگند مي&zwnj;كند. از يكسو دورترين ستارگان قابل مشاهده&zwnj;ي منظومه  شمسي است و به همين جهت در ادبيات عرب گاه آنرا&laquo;شيخ النجوم&raquo; نيز مي&zwnj;نامند.  ستاره&zwnj;ي زحل كه نام فارسي آن كيوان است داراي حلقه&zwnj;هاي نوراني متعددي است  كه آنرا احاطه كرده است. حلقه&zwnj;هاي نوراني زحل كه گرداگرد آنرا فرا گرفته&zwnj;  از عجيب&zwnj;ترين پديده&zwnj;هاي آسماني است كه دانشمندان نجوم، درباره&zwnj;ي آن نظرات  گوناگوني دارند و هنوز هم پديده&zwnj;&zwnj;ي اسرار آميزي است.
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;((ءَأَنتُم أَشَدُّ خَلقاً أَمِ السماءُ بنئها* رَفَعَ سَمکَها فَسَوّئها* وَ أَغطَشَ لَيلَها وَ ءأخرَجَ ضُحئها[7]))
آيا آفرينش شما مشکل تر است يا منظومه شمسی؟جوانب آن را بهم آورده غلظت آنرا بالا برد و آنرا ساخت و شب و روز را برای آن درست کرد!
&nbsp;واژه &laquo;سَـمْـک&raquo; به معنی: غـلظت و تراکم و کـلـفــتیِ بهـم  برآمده است. يعنی جمع و جور و کلفـت و متراکم شده. و واژه &laquo;رَفَعَ&raquo; در آيه  نيز به معنی: &quot;بالا بردن و افزايش دادن&quot; است که از معانی آن است.
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;((بَديعُ السَّماوات و الأَرض[8]))
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; زمين و سيارات را نوآوری نمود.
&nbsp;&nbsp;نکات دو &nbsp;آيه بالا: 
1.&nbsp;&nbsp; بالا بردن غلظت منظومه شمسی و درست کردن آن.
2.&nbsp;&nbsp; مرده بودن و دوباره پا گرفتن منظومه شمسی.
3.&nbsp;&nbsp; درست کردن شب و روز برای منظومه شمسی.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;1ــ بالا بردن غلظت منظومه شمسی و درست کردن آن:
&nbsp;&nbsp;مـنـظـومـه شمسی ما که حدوداً 5 ميليارد سال عمر دارد در  ابـتدا ابر بوده که شامل دود و گاز و خاکستر و غبار و برخی عناصر بوده، و  در فضای منظومه شمسی پراکنده بوده است. بعد بادی که ظاهراً مـوج ناشی از  انـفـجار سـتـاره ای بـوده ابعاد و جوانب آن را بهم آورده و مـنـظـومـه  شـمـسی بصورت يک ديسک در آمده بوده که بدور خود می چرخيده است. بعد در  قـسـمـت مرکزی آن ابر که کلفـت تر بوده، نـيروی جاذبه مـواد بيشتری را جـذب  نـمـوده و در آن ناحيه متراکم گرمای لازم برای ايجاد واکنشهای هسته ای  فراهم گشته و خـورشـيـد شکـل گرفـتـه است. و در اطراف آن حـلـقـه هـای  ديگری از گاز و غـيره به چرخش در آمده که رفـته رفـته به کره های بزرگتری  تبديل شده اند که همان سيارات فعلی منظومه شمسی باشند. (در رابطه با پيدايش  منظومه شمسی چندين نظريه وجود دارد و ما طبعاً آنکه با آيات قرآن می خواند  را می گيريم).
در سوره انبياء آيه 56 می خوانيم: &laquo;رَبُّـکُـمْ رَبُّ  السَّـمـواتِ وَ الْاَرْضِ الـَّـذی فـَطـَرهُـنَّ = آفريدگار شـما  آفريدگار سيارات و زمين است که آنها را از درون (از مرکز) درست کرد&raquo;! &laquo;  فـطـر&raquo; از جمله به معنی: &quot;از درون و مرکزيت خود برآمدن، شکل گرفـتن، و درست  شدن&quot; است. هر کره ای نيز وقتی می خواهد درست بشود، در ابتدا در مرکز آن  نيروی جاذبه آغاز به جذب مواد بدور خود می کند و رفته رفته بزرگ و بزرگ تر  مـی شود و به اين شکـل کره شکل می گيرد.
&nbsp;2ــ مرده بودن و پا گرفتن منظومه شمسی:
کسانی که به خدا معتقد نبوده و نيستند از جمله می گفـته اند و  می گويند که: وقـتی مـا می ميرويم ديگر زنده نمی شويم. خدا زنده نمودن  موارد گوناگونی را در قرآن برای آنها مـثال زده است. در ايـنجا زنده  نـمـودن مـنظـومه شمسی را مثال زده و گـفـته: آيا آفـرينش شما مشکـل تر است  يا منظومه شمسی؟ اين به اين معنی است که مـنـظـومـه شمسی مرده بوده و  دوباره به حيات و زندگی برگردانده شده است. و در آيه 101 سوره انعام نيز  گفته که خدا بديع زمين و سيارات است. بديع بمعنی: نوساز، نوآور، نوين پرداز  و مواردی از اين قبيل است (هم خانواده واژه &laquo;ابداع&raquo; است). و اين موضوع از  جنبه ضمنی و تلويحی به اين معنی است که زمين و سيارات پيش از اين چيزِ  ديگری بوده اند و وضعيت فعلی آنها، شکل نوآوری شده آنست. مـنـظـومـه شمسی  در واقـع در اصـل جـرم و انرژی مربوط به لاشه يک ستاره بسيار بزرگ غول  آسائی بوده که مرده و لاشه آن بصورت ابر در فضای مـنظومه شمسی پراکنده شده  بوده است. و منظومه شمسی فعلی نوآوری آن است. 
&nbsp;3ـــ درست کردن شب و روز برای منظومه شمسی:
&nbsp;منظور از شب و روز درست کردن برای منظومه شمسی شب و روز  &nbsp;درست کردن برای سيارات آنست. و شب و روز در سيارات ناشی از گردش آنها بدور  خود و وضعيت محور آن نسبت به خورشيد است. وقتی محور سياره به موازات  خورشيد قرار &nbsp;می گيرد با چرخش سياره بدور خود باعث ايجاد شب و روز می شود.  ولی در صورتی که محور زمين يا هر سياره ديگری عمود بر خورشيد قرار می گرفت  شب و روز ايجاد نمی شد هر چند سياره بدور خود نيز می چـرخيد. مثلاً اگر قطب  شمال زمين رو به خورشيد می بود قطب شمال هميشه روز می بود و قطب جنوب  هميشه شب، هر چند زمـيـن بدور خود نيز می چرخيد. مطرح کردنِ &quot;درسـت کـردن&quot;  شب و روز برای منظومه شمسی برای استدلال به حساب و کتاب داشتن و برنامه  ريزی شده بودنِ ايجاد &quot;شب و روز&quot; در آنست. و اين چيزی است که با عـلـم نجوم  عـصر محمد کـه در آن زمين مرکز عالم بود و خورشيد بـدور آن می چرخيد نمی  خواند. چون در صورت گردش خورشيد بدور زمين ايجاد شب و روز امری طبيعی می  نمود، ولی در صورت گردش زمين بدور خود و بدور خورشيد است که در صورت قرار  نگرفـتن درست محور زمين و سيارات نسبت به خورشيد شب و روز در آنها ايجاد  نخواهد شد.
&nbsp;
&nbsp;((و لَقَدْ جَعَلنا فی السَّماء برُوجها وَ زيَّنها  لِلنظرين* وَ حَفَظنها مِن کُلِّ شيطَنٍ رَّجيم*اِلّا مَنِ استَرَقَ  السَّمعَ فَاَتَّبَعهُ شهابٌ مُبين[9]ْ))
و ما در آسمان کاخهای بلند برافراشتیم و آن را برای چشم  بینایان عالم آراستیم، و آن را از هر شیطان رانده شده ای حفظ کردیم، مگر آن  کس که استراق سمع کند که &laquo;شهاب مبین&raquo; او را تعقیب می کند (و می راند)
کلمه ی &laquo;بروج&raquo; جمع &laquo;برج&raquo; است که معنای آن کاخ و قصر است؛ و از  منظر دیگر همان منازل 12گانه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (یا 13گانه) ای است که منزلگاه خورشید  و ماه و سایر سیارات منظومه ی شمسی است. از باب تشبیه می توان آن را به  قصرهایی تشبیه نمود که سلاطین در نقاط مختلف کشور برای خود می سازند.
ضمیر&laquo;زیناها&raquo; به سماء برمی گردد مانند ضمیری که در &laquo;حفظناها&raquo;  است و مقصود از زینت دادن آسمان برای ناظرین، همین بهجت و جمالی است که می  بینیم؛ با ستارگان درخشنده و کواکب فروزانش که اندازه های مختلفی دارند که  عقلها را حیران می کند. (خورشیدِ ما در بین ستارگان یک کوتوله ی زرد محسوب  می شود). در قرآن این معنی چند مرتبه ی دیگر نیز تکرار شده است و همین  تکرار مشخص می کند که خدای سبحان عنایت بیشتری به یادآوری آن دارد.
می توان &laquo;سماء&raquo; را در این آیه از لحاظ معنوی نیز تعمیم داد که  کنایه از آسمان حق و ایمان و معنویت باشد که شیطان درصدد نفوذ به آن است.
پیدایش شهاب تنها در و زمین رخ می دهد و در خارج از جو پدیده ی  شهاب وجود ندارد. در خارج از جو تکه های بسیار ریز سنگ (به اندازه ی دانه ی  شن و بزرگتر) که به آنها شهابواره گفته می شود سرگردانند و زمانی که در  دام گرانش زمین گرفتار آمده و با جو زمین برخورد می کنند و می سوزند و آتش  می گیرند به آنها شهاب اطلاق می شود.
با توجه به قرائن و شواهد به نظر می رسد که منظور از آسمان  همان آسمان حق و معنویت، و شیاطین همان وسوسه گران هستند که می کوشند به  این آسمان راه یابند و استراق سمع کنند&nbsp; و به اغوای مردم بپردازند؛ اما  ستارگان شهاب که همان رهبران الهی و دانشمندان باشند با امواج نیرومند علم و  عملشان آنها را به عقب می رانند.
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ((وَالنَّجم اِذا هَوی[10]))
قسم به ستاره چون فرود آید
مفسران برای نجم چند معنی بیان کرده اند.
یک به معنای خود قرآن است؛ چون قرآن نیز برای مردم زمین نازل شد.
&nbsp;که ما آن را در شبی پربرکت نازل کردیم[11]
دوم به معنای ثریا ( خوشه ی پروینM45 ) است.
سوم به معنای تمام ستارگان است. هنگامی که ستارگان آسمان فرو می ریزند[12].
چهارم به معنای رجوم است که آنها همان ستارگانی هستند که شیاطین را رجم کرده و می رانند.
&nbsp;حضرت امام صادق(ع) می فرمایند: &laquo;مراد پنجم پیامبر اکرم (ص) است که شب معراج از ملکوت آسمانها فرود آمد.
در بعضی از برداشتها حتی از آن به خلافت و امامت امیرالمومنین علی (ع) نیز تفسیر شده است.
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;((ثمَّ استَوَی اِلی السّمآءِ وَ هیَ دُخَانٌ[13]))
و آنگاه به خلقت آسمانها توجه کامل نمود (که آسمانها)دودی بود
اگر مراد از آسمانها را مدارات سیارات منظومه ی شمسی، (یعنی  همان چیزی که در گذشته تصور می شد) بدانیم، باید درباره ی چگونگی تشکیل  خورشید و منظومه ی شمسی تحقیق نماییم.
در حال حاضر چند فرضیه ی مطرح راجع به چگونگی پیدایش منظومه ی شمسی وجود دارد:
1-فرضیه کانت:
کانت ریاضیدان قرن 18 میلادی منشأ تشکیل خورشید را ابر و گاز  (سحابی) می داند؛ که خورشید در مرکز این توده متولد گشته و سپس بر اثر  نیروی جاذبه ی بخش متراکم شده ی سحابی اولیه، سایر قسمتهای سحابی بدور آن  به گردش درآمدند و به مرور زمان این قسمتها از یکدیگر جدا شده و هر کدام پس  از سرد شدن به صورت یک سیاره در حال چرخش به دور هسته ی اصلی یعنی خورشید  می باشند.
&nbsp;
2- فرضیه سحابی اولیه:
سیمون لاپلاس در اواخر قرن 18 فرضیه خود را ارائه نمود.
این ستاره شناس فرانسوی معتقد بود که منظومه ی خورشیدی در  ابتدا یک توده ابر گازی و تقریباً کروی بود که با حرارت نسبتاً زیاد به دور  خود می چرخیده است. بعد از چند صد بیلیون سال سرعت زاویه ای افزایش یافت.  این افزیش باعث شد بر اثر قوه ی گریز از مرکز، کمی از توده ی ابرمانند به  صورت حلقه هایی از آن جدا گردیده و هر کدام از این حلقه تشکیل پیش سیاره و  سپس سیارات و توده ی اصلی تشکیل پیش خورشید و سپس خورشید را دادند.
3- فرضیه جذر و مد:
یکی دیگر از فرضیات مطرح فرضیه ی جذر و مد است. این فرضیه در  اواخر دهه دوم قرن بیستم میلادی توسط دو دانشمند به نام های جفریز و جینز  ارائه گردید.
آنها عقیده داشتند که یک ستاره از فاصله ی چند صد میلیونی  خورشید عبور کرده و بر اثر نیروی جاذبه ی خود قسمتی ازخورشید بصورت توده ای  از گاز از خورشید جدا شد که بر اثر انقباض و تراکم بصورت سیارات درآمد.
فرضیات دیگری نیز مانند فرضیه پیش سیاره ای ، فرضیه تلاطم یا خورده سیاره ای و ... نیز وجود دارد.
اما هدف از آوردن این چند نمونه فرضیه، به این دلیل بود که در  تمام فرضیات موجود، پیدایش خورشید و کلّ منظومه ی شمسی را از توده ای ابری  و گازی شکل به نام سحابی می دانند.
قرآن از این سحابی به نام &laquo;دُخان&raquo; یاد کرده است.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;تاریخ نجوم در اسلام:
یکی از مباحث مهم در دانشهای اسلامی، دانش نجوم اسلامی است.  این موضوع بدلیل مسایل عبادی مهمی است که در این دین وجود دارد. نخستین  علومی که ساکنان بلاد اسلامی به آن اهتمام ورزیدند علومی مانند طب، کیمیا و  نجوم بود، که احکام این علوم را بر دیگر علوم ترجیح می دادند.
اکثر دانشمندان مسلمان از این سه علم و بسیاری علوم دیگر بهره  های فراوانی داشتند و در آن روزگار علوم به صورت امروزی از یکدیگر منفک و  جدا نبود.
در خلال سال 180میلادی تا قرن شانزدهم، اعراب در زمینه ی  ستاره شناسی برتری یافتند. مرکز فرهنگی شان بغداد بود، جایی که در قرن هشتم  کتاب المجسطی بطلمیوس[14] به زبان عربی  ترجمه شد. کتابخانه ی بزرگ بغداد یکی از بزرگترین منابع کتاب جهان در آن  روزگار تا زمان حمله ی مغولان بود که این کتابخانه به آتش کشیده شد.
&nbsp;البتانی929-850 میلادی پرآوازه ترین منجم عرب، تا  حدود زیادی بر محتوی کتاب بطلمیوس افزود. آنها ابزارهایی نظیر اسطرلاب، را  که اختراع یونانیان باستان بود را تکامل بخشیده و دقیقتر از یونانیان  موقعیت ستارگان را رصد کردند. اسطرلاب الگویی دو بعدی از آسمان شب است که  در قرون وسطی برای تعیین موقعیت خورشید و ستارگان به کار می رفت.
اولین محاسبات دقیق قطر زمین توسط برادران بنو شاکر انجام گرفت.
عبدالرحمن صوفی رازی اولین کسی است که کهکشان آندرومدا را از  ستارگان تشخیص می دهد. وی تنها با چشمان غیرمسلح خویش این کهکشان را رصد و  از آن به سحابی (ابر) یاد نمود.
وزیر هلاکوخان، خواجه نصیرالدین توسی، رصدخانه ای شگرف در  مراغه احداث نمود که زبانزد خاص و عام تا به امروز شده است. از دیگر مراکز  مهم نجوم می توان به شهرهای ری و سمرقند اشاره نمود.
به قولی، ابن سینا نخستین کسی است که رصد خود از گذر زهره در مقابل خورشید را در کتاب خود می آورد.
&nbsp;یکی از دلایل توجه ویژه به نجوم در دوران اسلامی تعیین تقویم  و اوقات شرعی است که مستلزم مشاهدات و محاسبات دقیق نجومی است. هندسه کروی  که توسط ابوالوفای بوزجانی معرفی شد این محاسبات را بطور عمده تکمیل کرد.
&nbsp;بطور سنتی در دربار شاهان و امرای عرب و عجم قبل از اسلام  همیشه شاعران و منجمان سلطنتی وجود داشتند و این امر به رونق نجوم می  افزود. البته بیشتر از مشورت منجمان برای تعیین زمانهای سعد و نحس و دیگر  اعتقادات خرافی استفاده و بهره گرفته می شد؛ اما این امر نیز احتیاج به  سالهای متمادی تحصیل و مطالعه بوده است.
پس از ظهور اسلام دانشمندان به ترجمه ی کتابهای دانشمندان  یونانی پرداخته و با تعمّق و تفکر و استناد به آیات کتاب آسمانی اسلام دست  نوشته های ارزشمندی برجای گذاشتند.
زیجهای بسیاری در دوران اسلامی نوشته شده اند که آخرین آنها  در قرن 18 میلادی و در کشور هند تهیه شده است. معروفترین زیج اسلامی توسط  خاقانی نگاشته شد.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;ارتباط احکام شرعی با مسائل نجومی
کمتر توجه ای به مسائل دینی و اسلامی موید این مطلب است که  میان بعضی از احکام عبادی شرعی با برخی از نمودهای آسمانی ارتباطی واضح و  مبرهن وجود دارد. اوقات نمازهای پنجگانه روزانه، آغاز و پایان ماههای قمری  -که بعضی از این ماهها مانند رمضان و شوال از اهمیت خاصی بر خوردارند-  دانستن جهت قبله، پیش بینی کسوف و خسوف برای خواندن نماز آیات و... تمام  این احکام احتیاج زیادی به دانستن علم نجوم دارد و محاسبه ی آنان مستلزم  شناختن عرض جغرافیایی مکان و حرکت خورشید در دایره البروج[15] ، شفق و فلق و محاسبات مربوط به مثلثات کروی دارد.
یکی از مزایای نجوم برای یک منجم آماتور می تواند این باشد که  در هر زمان از شبانه روز و در هر منطقه ای که باشد با در نظر گرفتن محل  خورشید یا ستارگان در آسمان یافتن قبله کاری سهل خواهد بود.
امروزه گروههای نجومی سراسر کشور نقش بسیار مهمی در رصد هلال  های ماه شب اول قمری دارند. بطوریکه ستادهای استهلال در سراسر کشور و در  بسیاری از شهرها تأسیس شده اند.
رصد پدیده های ماه گرفت و خورگرفت و اقامه ی نماز آیات بطور  جماعت، پس از رصد کسوف و خسوف نیز جایگاه خاصی در بین منجمان کشور پیدا  کرده است.
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;شگفتی های آسمان از منظر قرآن
مناظر زیبا در عالم هستی فراوان است اما هیچ منظره ای مانند  آسمان جذاب و دلپذیر نیست. قرآن کریم که نقش بسیار موثری در تربیت غرایز و  تمایلات فطری بشری دارد در میان زیباییهای بسیاری که در عالم آفرینش موجود  است به موضوع &quot;زیبایی های آسمانها&quot; تاکید فراوان دارد و در آیات خود از  زیبایی کاخ پرشکوه آسمان سخن می گوید:
&quot;و زيناها للناظرين&quot;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;ما آسمانها را برای بینندگان زینت&nbsp; دادیم.
&quot;و زينا السماء الادنيا بمصابيح&quot;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما آسمان نزدیک را به وجود نور افکنهایی آراستیم.
&quot;و لقد زينا السماء الدنيا بمصابيح&quot;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما آسمان نزدیک را بوسیله چراغهایی تزیین کردیم.
&quot;انا زينا&nbsp; السماء الدنيا بزينه الکواکب&quot;&nbsp;&nbsp; &nbsp;ما آسمان نزدیک را به زیور ستارگان آرایش دادیم.
منظور قرآن کریم از این تذکرات این است که نوجه مردم را به  شگفتی های این کاخ باعظمت جلب کند و افکار آنان را برای درک اسرار فضا و  ستارگانی که در این اقیانوس پهناور شناور می باشند بکار بیندازد.
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;سخنی از امام محمد باقر(ع):
حضرت امام محمد باقر (ع) می فرمایند: ((در نخست همه چیز آب  بوده، و عرش الهی بر آن آب بوده، خداوندانفجار و اشتعالی در آب پدیدار  فرموده، آنگاه شعله و زبانه اش را خاموش کرد. در آن حال ((دخان)) دود گازی  پدیدار گردید. از دود ان آسمانها را آفرید و از خاک آن زمین را خلق کرد. ))
این خبر آسمانی 14 قرن پیش با تحقیقات امروزی که زمین و آسمان را از اثر یک انفجار در ماده نخستین آن پدیدار گردیده منطبق است.
اخبار دیگری نیز مشابه آن در دست است، اما تحقیقاً آب به صورت  موجود، قابل شرب بشر نبوده است. آن آب دارای 95% اکسید ازت و 5%دی اکسید  ازت بوده است. قسمتی از آن قابل حل نیست مگر با جریان برق بسیار قوی. لذا  در قرآن و در سوره احقاف به این حقیقت اشاره فرموده است که آن آب که نخست  خلق فرموده مواد غیر قابل حل آن را با رعد و برق های قویی حل کرد و آب را  گسترش داد تا از لطایف آن آسمانها را و از ثبوت آن زمین را آفرید و پس از  خلقت بشر آب را به این ترکیب کنونی برای استفاده مواد و موالید آفرید و  رایگان فرمود.
&nbsp;
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; قرآن و نظرات علمی :&nbsp;&nbsp;&nbsp; 
نظرات علمي در مورد عالم، زمين و ماده :
پيدايش  جهان(فصلت11)، انبساط و گسترش عالم (ذاريات47)، اتحاد ويگانگي جهان و وجود  آب در هر موجود زنده(انبياء30)،حركت هموار ومناسب زمين(ملك15) و (نمل88)،  حركت زمين به دور خود (فرقان46-45)، مسطح نبودن زمين(رحمن17)، بيضي شكل  بودن تقريبي زمين(نازعات30)، (اعراف137) و(شمس6)، ناقص شدن كره ي زمين در  هر دو قطب(رعد41)، كوهها عامل استحكام پوست زمين (نبأ7) ، قوه ي جاذبه  (رعد2) و (لقمان10)، ، زوجيت يا وجود بارهاي مثبت ومنفي در  هرچيز(يس36)،(ذاريات49)و (رعد3)، نظريه ي نسبيت (حج47) (سجده5) و(معارج4)،  اشاره به كوچكتر از ذره و در حقيقت مواد سازنده ي اتم(يونس61) و (سبأ3)،  و.. .

نظرات علمي قرآن در مورد فضا ومسافرت به فضا:
تفاوت ستاره و  سياره (يونس5)و (فرقان61)، گردش خورشيد،ماه،زمين وسيارگان در مدارهاي مشخص  (يس40-38) ،(انبياء33) و(تكوير16-15)، پيش بيني مسافرت به فضا و عبور از  جو (رحمن33) و (انعام125)، سقوط سنگهاي آسماني (رحمن35)، شهابها(جن8)،  فقدان اكسيژن و هوا در ارتفاعات بالاي جو(انعام125)، تسخير كره ي ماه و  احتمالاً خورشيد(ابراهيم33)، مطالبي در مورد سياره ي زهره (طارق3-1) وجود  ساكنين ديگر در كرات آسماني[16](شوري29) و.. .
&nbsp;
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>سياره‌اي از جنس الماس</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/سيارهاي-از-جنس-الماس</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/سيارهاي-از-جنس-الماس</guid>

<description><![CDATA[
&nbsp;
&nbsp;
جام جم آنلاين: ما در دنياي شگفت&zwnj;انگيزي زندگي مي&zwnj;كنيم و علم هر روز دريچه&zwnj;هاي جديدي به سوي اين جهان شگفت&zwnj;انگيز به روي ما باز مي&zwnj;كند.

&nbsp;
 
وقتي به آسمان
سياره&zwnj;اي از جنس الماس
جام جم آنلاين: ما در دنياي شگفت&zwnj;انگيزي زندگي مي&zwnj;كنيم و علم هر روز دريچه&zwnj;هاي جديدي به سوي اين جهان شگفت&zwnj;انگيز به روي ما باز مي&zwnj;كند.

 
وقتي به آسمان شب نگاه  مي&zwnj;كنيم شايد منظره&zwnj;اي كه مقابل چشمان&zwnj;مان مشاهده مي&zwnj;شود فرق چنداني با  منظره&zwnj;اي نداشته باشد كه اجداد اوليه ما در شب&zwnj;هاي تاريك در آسمان  مي&zwnj;ديده&zwnj;اند، اما اين منظره به ظاهر ثابت هر روز تغيير مي&zwnj;كند و هرقدر كه  دقيق&zwnj;تر و علمي&zwnj;تر به آن نگاه مي&zwnj;كنيم، چهره جديدي از آن آشكار مي&zwnj;شود. يكي  از آخرين نمونه&zwnj;هاي اين شگفتي&zwnj;ها، سياره&zwnj;اي زمين سان است كه بخش عمده&zwnj;اي  از آن را كربن فشرده يا به عبارتي نوعي از الماس تشكيل داده است.
سيارات فراخورشيدي يكي  از داغ&zwnj;ترين موضوع علم نجوم به شمار مي&zwnj;رود. مدت&zwnj;هاست بشر به فكر سياراتي  است كه به دور ستاره&zwnj;هايي غير از خورشيد مي&zwnj;چرخند. تاريخ اين ايده حتي به  پيش از دوراني بر&zwnj;مي&zwnj;گردد كه نظام خورشيد مركزي جايگزين جهان ساده زمين  مركزي شد. در دوران رنسانس جوردانو برونو، ستاره&zwnj;شناسي بود كه عقيده به  وجود سياراتي در اطراف ستاره&zwnj;هاي ديگر داشت و حتي معتقد بود ممكن است در  برخي از اين دنياهاي دوردست حيات وجود داشته باشد. البته اين نظريه در زمان  خود به قدري تندرو و خلاف جريان رايج تفكر بود كه برونو هزينه اين اعتقاد  خود را با جانش داد و توسط كليسا زنده در آتش سوزانده شد.

در دهه 90 ميلادي بود كه  براي اولين&zwnj;بار سيارات فراخورشيدي قدم از قلمروي داستان&zwnj;هاي علمي ـ تخيلي  بيرون گذاشتند و براي اولين بار انسان توانست شواهدي از وجود سياره&zwnj;اي در  اطراف ستاره&zwnj;اي ديگر به دست آورد. سياره&zwnj;اي كه به دور ستاره 51- فرس اعظم  مي&zwnj;چرخيد اولين نام در فهرست سيارت فراخورشيدي بود، اما از آن زمان تاكنون  تعداد اين سيارات بسرعت افزايش يافته است و اينك بيش از چند صد سياره و  منظومه فراخورشيدي شناسايي شده و تعداد بسيار زيادي از نامزدهاي چنين  سياراتي منتظر بررسي بيشتري هستند تا وجود آنها تائيد شود.

به دليل فاصله&zwnj;اي كه ما  با اين سيارات داريم امكان رويت مستقيم آنها بسيار دشوار و در بسياري از  موارد غيرممكن است. به همين دليل ستاره&zwnj;شناسان بايد دست به روش&zwnj;هاي  جايگزيني بزنند تا بتوانند نشانه&zwnj;هاي وجود چنين سياره&zwnj;هايي را پيدا كنند.  بررسي تاثير گرانشي آنها بر ستاره مادر يا بررسي سرعت شعاعي آنها يا  استفاده از تكنيكي به نام ريز عدسي&zwnj;ها و البته كارآمدتر از همه استفاده از  تكنيكي به نام گذر سياره&zwnj;اي روش&zwnj;هايي است كه اين شكارچيان دنياهاي دوردست  براي به دام انداختن اين سيارات از آن استفاده مي&zwnj;كنند.

شكار سيارات فراخورشيدي با روش گذر

ايده استفاده از پديده  گذر، روشي است كه تاكنون بيشتر سيارات به كمك آن به دام افتاده&zwnj;اند. اين  روش به طور خلاصه بر اين اساس بنا شده است كه اگر ما آنقدر خوش&zwnj;شانس باشيم  كه سياره&zwnj;اي فراخورشيدي در مداري به دور ستاره مادرش بگردد كه از روي زمين  در راستاي خط ديد ما قرار داشته باشد، هر بار كه اين سياره ستاره مادر خود  را دور مي&zwnj;زند براي مدتي نوعي كسوف كوچك به وجود مي&zwnj;آورد، اگر ما با دقت  نور دريافتي از آن ستاره را بررسي كنيم هر بار كه اين سياره، ستاره مادرش  را دور مي&zwnj;زند افتي در منحني نوري يا مقدار نوري كه از ستاره مادر به ما  مي&zwnj;رسد اتفاق مي&zwnj;افتد و با بررسي اين تغييرات مي&zwnj;توانيم وجود سياره در  اطراف آن ستاره را تشخيص دهيم.
با اعزام تلسكوپ فضايي  كپلر به مدار زمين، تعداد سياره&zwnj;هايي كه به اين طريق كشف شدند به طور  چشمگيري افزايش پيدا كرد و باعث شد ديد ما از دنياهاي بيگانه بهتر شود، اما  هر بار كه سياره&zwnj;اي چه به كمك اين روش و چه به كمك روش&zwnj;هاي ديگر به دام  مي&zwnj;افتد به همراه خود، سوال&zwnj;هاي جديدي را نيز مطرح مي&zwnj;كند.
بررسي اين سياره&zwnj;ها براي  دانشمندان به اين دليل مهم است كه با بررسي آنها مي&zwnj;توانند به سوالاتي  درباره منشأ و چگونگي تحول منظومه شمسي خودمان پاسخ دهند و البته آنها هدف  جاه&zwnj;طلبانه ديگري را نيز دنبال مي&zwnj;كنند. آنها به دنبال سياره&zwnj;اي هستند كه  شبيه زمين باشد و در گام بعدي آنچه آن را جام مقدس خود مي&zwnj;دانند پيدا كردن  سياره&zwnj;اي فراخورشيدي است كه امكان حمايت از حيات به شكلي كه ما مي&zwnj;شناسيم  را داشته باشد. در اين جستجو دانشمندان تاكنون موفق به كشف سياره&zwnj;هاي  شگفت&zwnj;انگيزي شدند كه با تجربه&zwnj;هاي ما در خانواده خودمان در منظومه شمسي  تطابق ندارد. سيارات غول&zwnj;پيكر و گازي شبيه مشتري كه در فاصله بسيار نزديكي  از ستاره مادر خود در حال گردش هستند يا سياراتي كه ساختار داخلي آنها  متفاوت از نمونه&zwnj;هاي محلي است.


نكته: آسمان شب ميزبان  شگفتي&zwnj;هاي بسيار است. اگر زماني و در برخي از تشبيهات ادبي، ستاره&zwnj;ها را به  دانه&zwnj;هاي الماس تشبيه مي&zwnj;كردند، اينك مي&zwnj;توانيد مطمئن باشيد برخي از اين  نقاط درخشان آسمان، ميزبان سياره&zwnj;هايي از جنس الماس واقعي هستند


يكي  از خورشيد&zwnj;هاي دوردستي كه مشخص شده است ميزبان خانواده&zwnj;اي از سيارات در  اطراف خود است، ستاره&zwnj;اي به نام 55- سرطان الف است. اين ستاره در صورت فلكي  سرطان قرار دارد و در يك شب تاريك و به دور از آلودگي نوري و در محلي  بسيار تاريك مي&zwnj;توان حتي با چشم غير مسلح آن را در آسمان رصد كرد. در اطراف  اين ستاره تاكنون 5 سياره كشف شده&zwnj;اند و سياره&zwnj;اي كه به نام سياره55e  -سرطان الف شناخته مي&zwnj;شود اين روزها توجه زيادي را به خود جلب كرده است. 

براساس تحقيق جديدي كه  گروهي از محققان دانشگاه ييل انجام داده&zwnj;اند، مشخص شده است اين سياره كه  شعاعي تقريبا دو برابر زمين و جرمي تقريبا معادل هشت و نيم برابر زمين دارد  بيشتر از كربن ساخته شده است. اين سياره كه در فاصله 40 سال نوري از ما به  دور ستاره مادرش كه اتفاقا شبيه به خورشيد ماست، در حال چرخش است متفاوت  از چيزي است كه از يك سياره زمين مانند انتظار داريم. تحقيقات جديد نه&zwnj;تنها  نشان داده است اين سياره بيشتر از كربن ساخته شده، بلكه مشخص شده هر 18  ساعت يكبار ستاره مادرش را دور مي&zwnj;زند.
براساس اين بررسي&zwnj;ها  مشخص شده است احتمالا بخش عمده&zwnj;اي از سيليكون و كربن باقي&zwnj;مانده در فرآيند  تولد ستاره مادر، در اين سياره جمع شده است. وقتي محققان شرايط دروني اين  سياره را بررسي كردند متوجه شدند به دليل فشار دروني سياره احتمالا بخش  عمده&zwnj;اي از كربن به گرافيت و الماس بدل شده&zwnj;اند و بنابراين اين سياره منبعي  از الماس دارد كه معادل 3 برابر كل جرم سياره زمين تخمين زده مي&zwnj;شود.
به نظر مي&zwnj;رسد اين خبر  خوشايندي براي افراد آينده&zwnj;نگري مانند سرمايه&zwnj;گذاران شركت منابع سياره&zwnj;اي  باشد كه مدتي پيش براي بهره&zwnj;برداري تجاري از منابع فضايي اعلام موجوديت  كرد، گرچه واقعيت اين است كه اين شركت و نمونه&zwnj;هاي آينده آن فعلا بايد خود  را به منابع اطراف زمين راضي كنند، چراكه با فناوري موجود سفر به اين سياره  چيزي حدود نيم ميليون سال طول مي&zwnj;كشد. اما ارزش علمي اين كشف براي  دانشمندان دست كمي از ارزش&zwnj;هاي مادي آن براي ماجراجويان آينده ندارد.
اين روزها دانشمندان  مي&zwnj;كوشند طبيعت شگفت&zwnj;انگيز و مملو از الماس اين سياره را توضيح دهند. البته  بايد در نظر داشت احتمالا آنچه امروز از اين سياره مي&zwnj;بينيم بازمانده  شرايط آشوبناك دوران شكل&zwnj;گيري آن است. احتمال بالايي وجود دارد كه اين  سياره در ابتداي شكل&zwnj;گيري از لايه&zwnj;هاي سبك&zwnj;تر و جوي ضخيم بهره&zwnj;مند بوده كه  به دليل نزديكي بيش از اندازه به ستاره مادري و تحت تابش&zwnj;هاي آن، اين جو و  اين لايه&zwnj;ها را از دست داده و شايد آنچه امروز مي&zwnj;بينيم به نوعي فسيل  ساختار اوليه آن باشد، اما باز هم گزينه جديد و امكان جديدي به دنياي متنوع  سيارات فراخورشيدي اضافه شده است. امكان وجود سياره&zwnj;اي از الماس!
آسمان شب ميزبان شگفتي&zwnj;هاي بسيار است. اگر زماني و  در برخي از تشبيهات ادبي، ستاره&zwnj;ها را به دانه&zwnj;هاي الماس تشبيه مي&zwnj;كردند،  اينك مي&zwnj;توانيد مطمئن باشيد برخي از اين نقاط درخشان آسمان، ميزبان  سياره&zwnj;هايي از جنس الماس واقعي هستند.

شب نگاه  مي&zwnj;كنيم شايد منظره&zwnj;اي كه مقابل چشمان&zwnj;مان مشاهده مي&zwnj;شود فرق چنداني با  منظره&zwnj;اي نداشته باشد كه اجداد اوليه ما در شب&zwnj;هاي تاريك در آسمان  مي&zwnj;ديده&zwnj;اند، اما اين منظره به ظاهر ثابت هر روز تغيير مي&zwnj;كند و هرقدر كه  دقيق&zwnj;تر و علمي&zwnj;تر به آن نگاه مي&zwnj;كنيم، چهره جديدي از آن آشكار مي&zwnj;شود. يكي  از آخرين نمونه&zwnj;هاي اين شگفتي&zwnj;ها، سياره&zwnj;اي زمين سان است كه بخش عمده&zwnj;اي  از آن را كربن فشرده يا به عبارتي نوعي از الماس تشكيل داده است.
سيارات فراخورشيدي يكي  از داغ&zwnj;ترين موضوع علم نجوم به شمار مي&zwnj;رود. مدت&zwnj;هاست بشر به فكر سياراتي  است كه به دور ستاره&zwnj;هايي غير از خورشيد مي&zwnj;چرخند. تاريخ اين ايده حتي به  پيش از دوراني بر&zwnj;مي&zwnj;گردد كه نظام خورشيد مركزي جايگزين جهان ساده زمين  مركزي شد. در دوران رنسانس جوردانو برونو، ستاره&zwnj;شناسي بود كه عقيده به  وجود سياراتي در اطراف ستاره&zwnj;هاي ديگر داشت و حتي معتقد بود ممكن است در  برخي از اين دنياهاي دوردست حيات وجود داشته باشد. البته اين نظريه در زمان  خود به قدري تندرو و خلاف جريان رايج تفكر بود كه برونو هزينه اين اعتقاد  خود را با جانش داد و توسط كليسا زنده در آتش سوزانده شد.

در دهه 90 ميلادي بود كه  براي اولين&zwnj;بار سيارات فراخورشيدي قدم از قلمروي داستان&zwnj;هاي علمي ـ تخيلي  بيرون گذاشتند و براي اولين بار انسان توانست شواهدي از وجود سياره&zwnj;اي در  اطراف ستاره&zwnj;اي ديگر به دست آورد. سياره&zwnj;اي كه به دور ستاره 51- فرس اعظم  مي&zwnj;چرخيد اولين نام در فهرست سيارت فراخورشيدي بود، اما از آن زمان تاكنون  تعداد اين سيارات بسرعت افزايش يافته است و اينك بيش از چند صد سياره و  منظومه فراخورشيدي شناسايي شده و تعداد بسيار زيادي از نامزدهاي چنين  سياراتي منتظر بررسي بيشتري هستند تا وجود آنها تائيد شود.

به دليل فاصله&zwnj;اي كه ما  با اين سيارات داريم امكان رويت مستقيم آنها بسيار دشوار و در بسياري از  موارد غيرممكن است. به همين دليل ستاره&zwnj;شناسان بايد دست به روش&zwnj;هاي  جايگزيني بزنند تا بتوانند نشانه&zwnj;هاي وجود چنين سياره&zwnj;هايي را پيدا كنند.  بررسي تاثير گرانشي آنها بر ستاره مادر يا بررسي سرعت شعاعي آنها يا  استفاده از تكنيكي به نام ريز عدسي&zwnj;ها و البته كارآمدتر از همه استفاده از  تكنيكي به نام گذر سياره&zwnj;اي روش&zwnj;هايي است كه اين شكارچيان دنياهاي دوردست  براي به دام انداختن اين سيارات از آن استفاده مي&zwnj;كنند.

شكار سيارات فراخورشيدي با روش گذر

ايده استفاده از پديده  گذر، روشي است كه تاكنون بيشتر سيارات به كمك آن به دام افتاده&zwnj;اند. اين  روش به طور خلاصه بر اين اساس بنا شده است كه اگر ما آنقدر خوش&zwnj;شانس باشيم  كه سياره&zwnj;اي فراخورشيدي در مداري به دور ستاره مادرش بگردد كه از روي زمين  در راستاي خط ديد ما قرار داشته باشد، هر بار كه اين سياره ستاره مادر خود  را دور مي&zwnj;زند براي مدتي نوعي كسوف كوچك به وجود مي&zwnj;آورد، اگر ما با دقت  نور دريافتي از آن ستاره را بررسي كنيم هر بار كه اين سياره، ستاره مادرش  را دور مي&zwnj;زند افتي در منحني نوري يا مقدار نوري كه از ستاره مادر به ما  مي&zwnj;رسد اتفاق مي&zwnj;افتد و با بررسي اين تغييرات مي&zwnj;توانيم وجود سياره در  اطراف آن ستاره را تشخيص دهيم.
با اعزام تلسكوپ فضايي  كپلر به مدار زمين، تعداد سياره&zwnj;هايي كه به اين طريق كشف شدند به طور  چشمگيري افزايش پيدا كرد و باعث شد ديد ما از دنياهاي بيگانه بهتر شود، اما  هر بار كه سياره&zwnj;اي چه به كمك اين روش و چه به كمك روش&zwnj;هاي ديگر به دام  مي&zwnj;افتد به همراه خود، سوال&zwnj;هاي جديدي را نيز مطرح مي&zwnj;كند.
بررسي اين سياره&zwnj;ها براي  دانشمندان به اين دليل مهم است كه با بررسي آنها مي&zwnj;توانند به سوالاتي  درباره منشأ و چگونگي تحول منظومه شمسي خودمان پاسخ دهند و البته آنها هدف  جاه&zwnj;طلبانه ديگري را نيز دنبال مي&zwnj;كنند. آنها به دنبال سياره&zwnj;اي هستند كه  شبيه زمين باشد و در گام بعدي آنچه آن را جام مقدس خود مي&zwnj;دانند پيدا كردن  سياره&zwnj;اي فراخورشيدي است كه امكان حمايت از حيات به شكلي كه ما مي&zwnj;شناسيم  را داشته باشد. در اين جستجو دانشمندان تاكنون موفق به كشف سياره&zwnj;هاي  شگفت&zwnj;انگيزي شدند كه با تجربه&zwnj;هاي ما در خانواده خودمان در منظومه شمسي  تطابق ندارد. سيارات غول&zwnj;پيكر و گازي شبيه مشتري كه در فاصله بسيار نزديكي  از ستاره مادر خود در حال گردش هستند يا سياراتي كه ساختار داخلي آنها  متفاوت از نمونه&zwnj;هاي محلي است.


نكته: آسمان شب ميزبان  شگفتي&zwnj;هاي بسيار است. اگر زماني و در برخي از تشبيهات ادبي، ستاره&zwnj;ها را به  دانه&zwnj;هاي الماس تشبيه مي&zwnj;كردند، اينك مي&zwnj;توانيد مطمئن باشيد برخي از اين  نقاط درخشان آسمان، ميزبان سياره&zwnj;هايي از جنس الماس واقعي هستند


يكي  از خورشيد&zwnj;هاي دوردستي كه مشخص شده است ميزبان خانواده&zwnj;اي از سيارات در  اطراف خود است، ستاره&zwnj;اي به نام 55- سرطان الف است. اين ستاره در صورت فلكي  سرطان قرار دارد و در يك شب تاريك و به دور از آلودگي نوري و در محلي  بسيار تاريك مي&zwnj;توان حتي با چشم غير مسلح آن را در آسمان رصد كرد. در اطراف  اين ستاره تاكنون 5 سياره كشف شده&zwnj;اند و سياره&zwnj;اي كه به نام سياره55e  -سرطان الف شناخته مي&zwnj;شود اين روزها توجه زيادي را به خود جلب كرده است. 

براساس تحقيق جديدي كه  گروهي از محققان دانشگاه ييل انجام داده&zwnj;اند، مشخص شده است اين سياره كه  شعاعي تقريبا دو برابر زمين و جرمي تقريبا معادل هشت و نيم برابر زمين دارد  بيشتر از كربن ساخته شده است. اين سياره كه در فاصله 40 سال نوري از ما به  دور ستاره مادرش كه اتفاقا شبيه به خورشيد ماست، در حال چرخش است متفاوت  از چيزي است كه از يك سياره زمين مانند انتظار داريم. تحقيقات جديد نه&zwnj;تنها  نشان داده است اين سياره بيشتر از كربن ساخته شده، بلكه مشخص شده هر 18  ساعت يكبار ستاره مادرش را دور مي&zwnj;زند.
براساس اين بررسي&zwnj;ها  مشخص شده است احتمالا بخش عمده&zwnj;اي از سيليكون و كربن باقي&zwnj;مانده در فرآيند  تولد ستاره مادر، در اين سياره جمع شده است. وقتي محققان شرايط دروني اين  سياره را بررسي كردند متوجه شدند به دليل فشار دروني سياره احتمالا بخش  عمده&zwnj;اي از كربن به گرافيت و الماس بدل شده&zwnj;اند و بنابراين اين سياره منبعي  از الماس دارد كه معادل 3 برابر كل جرم سياره زمين تخمين زده مي&zwnj;شود.
به نظر مي&zwnj;رسد اين خبر  خوشايندي براي افراد آينده&zwnj;نگري مانند سرمايه&zwnj;گذاران شركت منابع سياره&zwnj;اي  باشد كه مدتي پيش براي بهره&zwnj;برداري تجاري از منابع فضايي اعلام موجوديت  كرد، گرچه واقعيت اين است كه اين شركت و نمونه&zwnj;هاي آينده آن فعلا بايد خود  را به منابع اطراف زمين راضي كنند، چراكه با فناوري موجود سفر به اين سياره  چيزي حدود نيم ميليون سال طول مي&zwnj;كشد. اما ارزش علمي اين كشف براي  دانشمندان دست كمي از ارزش&zwnj;هاي مادي آن براي ماجراجويان آينده ندارد.
اين روزها دانشمندان  مي&zwnj;كوشند طبيعت شگفت&zwnj;انگيز و مملو از الماس اين سياره را توضيح دهند. البته  بايد در نظر داشت احتمالا آنچه امروز از اين سياره مي&zwnj;بينيم بازمانده  شرايط آشوبناك دوران شكل&zwnj;گيري آن است. احتمال بالايي وجود دارد كه اين  سياره در ابتداي شكل&zwnj;گيري از لايه&zwnj;هاي سبك&zwnj;تر و جوي ضخيم بهره&zwnj;مند بوده كه  به دليل نزديكي بيش از اندازه به ستاره مادري و تحت تابش&zwnj;هاي آن، اين جو و  اين لايه&zwnj;ها را از دست داده و شايد آنچه امروز مي&zwnj;بينيم به نوعي فسيل  ساختار اوليه آن باشد، اما باز هم گزينه جديد و امكان جديدي به دنياي متنوع  سيارات فراخورشيدي اضافه شده است. امكان وجود سياره&zwnj;اي از الماس!
آسمان شب ميزبان شگفتي&zwnj;هاي بسيار است. اگر زماني و  در برخي از تشبيهات ادبي، ستاره&zwnj;ها را به دانه&zwnj;هاي الماس تشبيه مي&zwnj;كردند،  اينك مي&zwnj;توانيد مطمئن باشيد برخي از اين نقاط درخشان آسمان، ميزبان  سياره&zwnj;هايي از جنس الماس واقعي هستند.

&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>کهکشان راه شیری</title>
<link>https://chiristina.loxblog.com/کهکشان-راه-شیری</link>
<guid>https://chiristina.loxblog.com/کهکشان-راه-شیری</guid>

<description><![CDATA[
 
مشخصات کهکشان راه شیری
 
کهکشان راه شیری ، کهکشانی مارپیچی است که شامل حدود 500 میلیارد ستاره  است. این کهکشان حدود 10 میلیارد سال پیش ، از یک ابر عظیم گاز و غبار  تشکیل یافت. در قسمت مرکزی کهکشان راه شیری هسته&zwnj;ای کروی قرار دارد که ممکن  است شامل یک حفره سیاه نیز باشد. هسته توسط گروهی از دنباله&zwnj;های مارپیچی  در برگرفته شده است. این دنباله&zwnj;ها از ستاره&zwnj;های فروزان تازه شکل یافته  تشکیل شده&zwnj;اند. هسته و قرص کهکشان با هاله&zwnj;ای از ستاره&zwnj;هایی با طول عمر  بسیار زیاد ، در بر گرفته شده&zwnj;اند.

قطر هسته یک کهکشان در حدود 10000 سال نوری  است. قسمت احاطه کننده هسته دارای قطری برابر با 100000 سال نوری و ضخامتی  برابر با 1000 سال نوری است . هاله کهکشان دارای قطری تا 50000 سال نوری  است. منظومه شمسی  (شامل ابر اوپتیک-اورت) با عرضی برابر با سه سال نوری نسبتا کوچک به نظر  می&zwnj;رسد. خورشید با سرعتی حدود 220 کیلومتر (135 مایل) در ثانیه ، مرکز  کهکشان را در مدت زمانی حدود 250 میلیون سال دور می&zwnj;زند. تا کنون خورشید 15  تا 20 دور به گرد هسته کهکشان چرخیده است. 




    
        
            &nbsp;
        
    

&nbsp;
&nbsp;

&nbsp;
&nbsp;
 
گذر صورتهای فلکی از راه شیری
 
بیرون از راستای راه شیری تعداد بسیار  کمی ستاره کم نور وجود دارد. بطوری که درخشش مبهمی نیز از آنها آشکار  نمی&zwnj;شود. به علت آنکه راه شیری دایره کاملی در سرتاسر آسمان تشکیل می&zwnj;دهد،  در هر نقطه روی زمین می&zwnj;توان بخشهایی از آن را دید. چند صورت فلکی  مهم که راه شیری از میانشان می&zwnj;گذرد، شامل ذات الکرسی ، پرساوس ، ممسک  الاعنه (ارابه ران) ، تکشاخ ، بادبان ، صلیب ، عقرب ، قوس ، دلو و دجاجه  است.

فراوانی میدان ستاره
انبوهترین میدان ستاره&zwnj;ای ، در راه  شیری جنوبی قرار دارد که منظر زیبایی در آسیای جنوبی و آفریقایی جنوبی  بوجود می&zwnj;آورد. برای رصد کنندگان واقع در نیمکره شمالی ، بهترین حالت راه شیری اواخر تابستان دیده می&zwnj;شود. هنگامی که دجاجه را بتوان در بالای سر دید.
&nbsp;

&nbsp;
&nbsp;

تغییر صورتهای فلکی
چرخش آرام کهکشان ما که در آن بخشهای  مرکزی پیوسته از قسمتهای بیرونی پیشی می&zwnj;گیرند، به این معنی است که ستارگان  نیز بطور مداوم در پهنه آسمان حرکت می&zwnj;کنند. در چند میلیون سال آینده ،  منظره صورتهای فلکی  
ماهیت راه شیری
 در نتیجه این حرکت بی وقفه ستارگان تغییر حالت خواهد  داد.
&nbsp;

&nbsp;
  
ما منظره کهکشان عظیم و پرستاره&zwnj;ای را  که درون آن زندگی می&zwnj;کنیم، به صورت راه شیری می&zwnj;بینیم. در کهکشان ما ،  احتمالا صد هزار میلیون ستاره وجود دارد. ما در میان این کهکشان هستیم و به  همین دلیل نمی&zwnj;توانیم شکل کلی آن را به آسانی تجسم کنیم. در واقع ، کهکشان  راه شیری ، شبیه یک چرخ فلک غول پیکر است و دو بازوی پرستاره دارد، که  چندین بار به دور بخش مرکزی پیچیده&zwnj;اند. طول کهکشان ما 100000 سال نوری  است. 30000 سال طول می&zwnj;کشد تا یک پیام رادیویی از زمین به مرکز آن برسد. اگر ستارگان کهکشان را با سرعت سه ستاره در یک ثانیه بشماریم، هزار سال طول می&zwnj;کشد.
 
قسمت نورانی راه شیری

روشن ترین بخش راه شیری در صورت فلکی قوس است. تلسکوپهای رادیویی فروسرخ ، علامتهای پرقدرتی از این منطقه آشکار می&zwnj;کنند. شاید درمرکز بیظلم کهکشان ما ، یعنی نقطه&zwnj;ای در راستای صورت فلکی قوس ، سیاهچاله بسیار بزرگی وجود داشته باشد که آزادانه ستارگان و سیاره&zwnj;ها را می&zwnj;بلعد و توده انبوهی از آنها را در کنار هم جمع می&zwnj;کند.

    
        
            
            
        
    


قسمتهای اصلی کهکشان ما
قسمتهای مختلف کهکشان راه شیری در قسمت  مرکزی یک هسته برآمده وجود دارد که به آن Bluge گفته میشود. تراکم جرمی  ستاره ها در این محدوده بسیار بالا می باشد و سن ستاره هایی که در این قسمت  قرار دارد به بیش از 10 بیلیون سال میرسد. 
دیسک (Disk) قسمت تقریبا&quot; مسطحی است شامل  تعداد زیادی ستاره و اجرام آسمانی که همراه کهکشان حرکت می کند. خورشید و  منظومه شمسی نیز در همین قسمت از کهکشان راه شیری قرار دارند که در هر 250  میلیون سال یکبار به دور هسته مرکزی کهکشان راه شیری گردش می کنند. اغلب  اجرامی که در این قسمت قرار دارند جوان بوده و سن آنها از حدود یک میلیون  سال به بالا می باشد.
اطراف دیسک قسمتهایی بنام هاله (Halo)  قرار دارد که شکل گیری آن به اوایل پیدایش کهکشان راه شیری بر می گردد شاید  چیزی حدود 10 تا 15 بیلیون سال پیش. علاوه بر اجرام موجود در این قسمت،  توده هایی از گازهای بسیار گرم و یونیزه شده نیز در هاله کهکشان راه شیری  موجود هست. مطالعاتی که در باره گردش کهکشان راه شیری انجام شده است نشان  می دهد که جرم این قسمت بیشتر توسط موادی که بخوبی شناسایی نشده اند و به  آنها dark-matter گفته میشود تشکیل شده است و در کل جرم کلی کهکشان ما را  احاطه کرده اند.
در کهکشان ما ، احتمالا صد هزار میلیون  ستاره وجود دارد. ما در میان این کهکشان هستیم و به همین دلیل نمی&zwnj;توانیم  شکل کلی آن را به آسانی تجسم کنیم. در واقع ، کهکشان راه شیری ، شبیه یک  چرخ فلک غول پیکر است و دو بازوی پرستاره دارد، که چندین بار به دور بخش  مرکزی پیچیده&zwnj;اند. طول کهکشان ما ۱۰۰۰۰۰ سال نوری است. ۳۰۰۰۰ سال طول  می&zwnj;کشد تا یک پیام رادیویی از زمین به مرکز آن برسد. اگر ستارگان کهکشان را  با سرعت سه ستاره در یک ثانیه بشماریم، هزار سال طول می&zwnj;کشد . روشن ترین  بخش راه شیری در صورت فلکی قوس است . تلسکوپهای رادیویی فروسرخ ، علامتهای  پرقدرتی از این منطقه آشکار می&zwnj;کنند. شاید درمرکز بیظلم کهکشان ما ، یعنی  نقطه&zwnj;ای در راستای صورت فلکی قوس ، سیاهچاله بسیار بزرگی وجود داشته باشد  که آزادانه ستارگان و سیاره&zwnj;ها را می&zwnj;بلعد و توده انبوهی از آنها را در  کنار هم جمع می&zwnj;کند .
  

&nbsp;
&nbsp;]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:28:17 +0330</pubDate>
</item>


</channel>
</rss>

